Εάν εφαρμοστεί το σύστημα Εμπορίας Εκπομπών, οι
αερογραμμές θα προσεγγίσουν τον στόχο του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής
Αεροπορίας για «ανάπτυξη ουδέτερη σε άνθρακα» από το 2020, τονίζει η έκθεση“ Bridging the aviation CO2 emissions gap Q why emissions trading is needed” του
David Lee από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ,
Η έκθεση
εξετάζει τρία διαφορετικά σενάρια για την μείωση των εκπομπών: βελτιωμένη
τεχνολογία, επιτάχυνση της ανάπτυξης βιοκαυσίμων και εφαρμογή των μοντέλων
τιμολόγησης του άνθρακα.
Διαπιστώνει
ότι μέχρι το 2050, η βελτιωμένη τεχνολογία θα αυξήσει τις εκπομπές
άνθρακα στους 1,638 δις τόνους ετησίως (από τους 391 εκ τόνους το 2006), ενώ η
μεγαλύτερη χρήση βιοκαυσίμων θα μειώσει τις εκπομπές μόλις 5%.
Αντίθετα, η
τιμολόγηση του άνθρακα είναι η μόνη επιλογή που θα μείωνε «το χάσμα των
εκπομπών».
«Δεδομένου
του ότι τα τρέχοντα περιφερειακά μέτρα βασισμένα στην αγορά που επεκτάθηκαν για
το 2050 πέτυχαν τη μεγαλύτερη μείωση εκπομπών, ένα παγκόσμιο λειτουργικό και
αποτελεσματικό σύστημα θα επέφερε αναπόφευκτα μεγαλύτερες μειώσεις»,
επισημαίνει ο καθηγητής.
Η έκθεση
δημοσιεύεται σε μια περίοδο όπου οι συνομιλίες στο πλαίσιο του Διεθνούς
Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας για την αντιμετώπιση των εκπομπών από τις
αερογραμμές φαίνεται να έχουν κολλήσει, παρά την απόφαση της ΕΕ να «αναβάλει»
την εφαρμογή της νομοθεσία ένταξης των αερογραμμών στο σύστημα εμπορίας
εκπομπών.
Η
συμβουλευτική ομάδα του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας συζητά
ζητήματα όπως: έναν παγκόσμιο στόχο, μια ημερομηνία εφαρμογής, την εμπορία
εκπομπών, πώς θα χρησιμοποιηθούν τα έσοδα, και η κατανομή ευθυνών.
Ωστόσο λίγη
πρόοδος έχει γίνει, με την πρόσφατη πρόταση των ΗΠΑ να εξαιρεί τον χρόνο
πτήσεων πάνω από τα διεθνή ύδατα, προκαλώντας την οργή των οικολόγων.
Η ιδέα των
ΗΠΑ θα καλύπτει μόνο το ¼ των εκπομπών των αερογραμμών και διαφέρει από το
ευρωπαϊκό σχέδιο που υποχρεώνει όλες τις αερογραμμές να πληρώνουν φόρο άνθρακα
κατά τη διάρκεια όλης της πτήσης αεροπλάνων που προσγειώνονται ή απογειώνονται
από την ΕΕ.