Θα ήταν "ανόητο" για τη
Βρετανία να εγκαταλείψει την πυρηνική δύναμη αποτροπής της μπροστά σε απειλές
όπως αυτές από τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, δήλωσε σήμερα o Βρετανός
πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον -- ένα θέμα που διχάζει τον κυβερνητικό συνασπισμό.
Έχουμε ανάγκη
την πυρηνική αποτροπή μας όσο την είχαμε ανάγκη και πριν από έξι δεκαετίες,
όταν η τότε κυβέρνηση δεσμεύθηκε σ' αυτή την οδό", υπογράμμισε ο
επικεφαλής της κυβέρνησης σ' ένα άρθρο του που δημοσιεύεται από την εφημερίδα
"Ντέιλι Τέλεγκραφ".
"Η ΕΣΣΔ
εξαφανίσθηκε, αλλά η πυρηνική απειλή παραμένει", τονίζει. "Σε όρους
αβεβαιότητας και κινδύνων, έχει μάλιστα αυξηθεί".
Το Ιράν
συνεχίζει "να αψηφά τη διεθνή κοινότητα", η οποία υποπτεύεται το Ιράν
ότι θέλει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα υπό την κάλυψη ενός μη στρατιωτικού
πυρηνικού προγράμματος, επισημαίνει ο Κάμερον. Και το βορειοκορεατικό καθεστώς,
"επιθετικό και εντελώς απρόβλεπτο", το οποίο απειλεί τις ΗΠΑ,
"πραγματοποίησε πρόσφατα την τρίτη πυρηνική δοκιμή του και μπορεί να έχει
αρκετή σχάσιμη ύλη για να παραγάγει πάνω από μια ντουζίνα πυρηνικά όπλα".
"Μπορεί
άραγε κανείς να ισχυριστεί με σοβαρότητα ότι θα ήταν φρόνιμο για τη Βρετανία, η
οποία βρίσκεται αντιμέτωπη μ' αυτή την εξελισσόμενη απειλή, να εγκαταλείψει την
πυρηνική αποτροπή της;", ρωτάει ο βρετανός πρωθυπουργός και απορρίπτει ως
"ανόητη" αυτή την επιλογή.
Ο σημερινός
βρετανικός στόλος των τεσσάρων πυρηνικών υποβρυχίων Vanguard που εκτοξεύουν
πυραύλους (SNLE) και είναι εξοπλισμένα με βαλλιστικούς Trident, πρόκειται να
αντικατασταθεί από το 2028, με την προϋπόθεση ότι η κυβέρνηση θα δώσει το
οριστικό πράσινο φως.
Η τελευταία δεν
έχει λάβει ακόμη οριστική απόφαση, όμως έχει ήδη προβεί στις παραγγελίες που
είναι απαραίτητες για να μπορεί να ξεκινήσει το πρόγραμμα.
Οι συντηρητικοί
και οι φιλελεύθεροι-δημοκράτες, εταίροι στους κόλπους του κυβερνητικού
συνασπισμού, διαφωνούν σχετικά με το μέλλον της πυρηνικής δύναμης αποτροπής. Οι
πρώτοι τάσσονται υπέρ της ανανέωσής της, ενώ οι φιλελεύθεροι-δημοκράτες
επιθυμούν να μελετηθούν εναλλακτικές λύσεις, επισημαίνοντας κυρίως το κόστος
των πυρηνικών πυραύλων σε περίοδο λιτότητας και δραστικών δημοσιονομικών
περικοπών.