Επί σχεδόν 70
χρόνια, οι επισκέπτες στις ακτές της Νορμανδίας, όπου έγινε η απόβαση των
συμμάχων, στις 6 Ιουνίου του 1944, κοιτάζουν την θάλασσα και θυμούνται την
στιγμή, που ένας από τους μεγαλύτερους στόλους στην ιστορία βγήκε από την
ομίχλη της Μάγχης, για μια επιχείρηση που σήμανε την αρχή του τέλους του Β΄
Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.
Αλλά σε ένα-δύο
χρόνια ο ορίζοντας μπορεί να αλλάξει για πάντα, από ένα τεράστιο αιολικό πάρκο.
Η γαλλική κυβέρνηση διάλεξε μια περιοχή, μέσα στη θάλασσα, σε απόσταση 9.500
μέτρων από τις ακτές της απόβασης, για το θαλάσσιο πάρκο με τις 75
ανεμογεννήτριες, που η κάθε μια θα έχει το μισό ύψος του Πύργου του Αϊφελ.
Δεν είναι
περίεργο που βετεράνοι της απόβασης και περιβαλλοντικές οργανώσεις
διαμαρτύρονται, σε όλον τον κόσμο. Χιλιάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλοί από
την Βρετανία και τον Καναδά, έχουν υπογράψει αιτήματα για την κατάργηση του
σχεδίου.
Αλλά στη
Γαλλία, το έργο των 1,8 δισ. ευρώ είναι δημοφιλές. Στην Νορμανδία θα
δημιουργήσει 7.000 θέσεις εργασίας, και θα ενισχύσει με εκατομμύρια ευρώ σε
φόρους την τοπική οικονομία. Είναι μέρος μιας φιλόδοξης στρατηγικής με στόχο να
καλυφθεί σχεδόν το 25% των ενεργειακών αναγκών της Γαλλίας από ανανεώσιμες
πηγές μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
«Αυτές οι ακτές
δεν είναι απλώς γαλλικές ακτές. Είναι επίσης βρετανικές ακτές, και αμερικανικές
και καναδικές ακτές. Είναι ένα μέρος μεγάλης συμβολικής σημασίας. Εμείς στη
Γαλλία έχουμε καθήκον να το σεβόμαστε», λέει στον Independent ο Κλοντ
Μπρεβαντόλντ, πρόεδρος της ειδικής επιτροπής που διευθύνει δημόσιες συζητήσεις
για το ζήτημα, στην Νορμανδία.
Σύμφωνα με το
σχέδιο, το αιολικό πάρκο θα είναι τεράστιο. Με 75 μεγάλες ανεμογεννήτριες,
ύψους 175 μέτρων, θα καλύπτει μια έκταση 50 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η
κατασκευή του θα σημάνει, επίσης, το τέλος στην προσπάθεια να γίνουν οι ακτές
της απόβασης του 1944 μνημείο παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς αναγνωρισμένο
από την Unesco.
(από το "Βήμα")