Είναι
λόγος για πολύ μεγάλη ανησυχία, η πληροφορία ότι αξιωματούχοι της
Βρετανίας και των Ηνωμένων Εθνών, διακινούν ένα «σενάριο», για το οποίο
δεν έχουμε μεν ανεξάρτητη επιβεβαίωση, αν και σ’ αυτό το τόπο που
κάποιοι ονομάζουν «Νησί των Αγίων», η γνώμη κάποιου παράγοντα –όχι
αναγκαστικά κυβερνητικού- μπορεί από το πουθενά να καταστεί θέση του
Προεδρικού Μεγάρου μέσα σε δευτερόλεπτα. Ισχυρίζονται, λοιπόν, ότι η εδώ
και τώρα «διευθέτηση» του Κυπριακού, θα οδηγήσει και σε γρήγορη λύση
του οικονομικού προβλήματος της Κύπρου.
Δεν είχα ποτέ αμφιβολία ότι η παραγωγή ανοήτων και ταυτόχρονα
επικίνδυνων και δουλοπρεπών πολιτικών,είναι ιδιαίτερο γνώρισμα του
νησιού. Αλλά δεν πίστευα ποτέ, ότι θα υπήρχε έστω και ένας που θα
ενημέρωνε, ας πούμε τον κ. Αλέξανδρο Ντάουνερ, ότι η πολιτική κρίση θα
ξεπεραστεί με την άρον-άρον επίλυση του Κυπριακού. Βεβαίως, δεν θα
αρνηθούμε στον κάθε κύριο Ντάουνερ εάν καταθέσει στο τραπέζι λύση που
προβλέπει αποχώρηση των Τούρκων κατακτητών από τη γη μας, αλλά έχει
κανείς την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών θα
παρουσιάσει σχέδιο που θα έχει διαφορές από το φιλοτουρκικό κείμενο του
προηγούμενου γενικού γραμματέα, Κόφι Ανάν;
Οπως πολύ ορθά υπογράμμισε επανηλειμμένα ο υπουργός Εξωτερικών της
Κύπρου, η λύση του Κυπριακού αναγκαστικά πρέπει να περιμένει. Οχι μόνο
επειδή η κυπριακή θέση είναι δεινή λόγω του οικονομικού προβλήματος,
αλλά το πλέον σημαντικό αφορά το είδος της λύσης που αναζητεί ο
σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος ενώ είχε αναδειχθεί στον
μεγαλύτερο υπέρμαχο του ρατσιστικού σχεδίου Ανάν, προεκλογικά παρουσίασε
ένα άλλο, ολίγο διαφορετικό πρόσωπο. Ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, είχε μάλιστα
στοιχηματίσει ότι ο κ. Αναστασιάδης θα ήταν ένας άλλος άνθρωπος σε ότι
αφορά το Κυπριακό, στην περίπτωση που εκλεγόταν. Είναι Πρόεδρος πιά του
πολύπαθου αυτού τόπου και οι κινήσεις του γαι το θέμα της οικονομίας,
έδειξαν έλλειψη και απουσία κάθε αντίστασης. Μπορεί οι φιλικοί του
δημοσιογράφοι να μας τον παρουσίασαν ως «ήρωα» στις Βρυξέλλες, αλλά το
αποτέλεσμα απέδειξε πως ούτε να διαπραγματευθεί είχε δυνατότητες και
δυνάμεις, ούτε να αντισταθεί στη λαίλαπα που του παρουσίασαν οι σύμμαχοί
του στην Ευρωζώνη. Και με την αντιπρότασή του για «κούρεμα» και των
ασφαλισμένων καταθέσεων, μας ανάγκασε να ξεχάσουμε την καταστροφή της
οικονομίας, που πέτυχε με τους …σπουδαίους χειρισμούς της η προηγούμενη
κυβέρνηση του ΑΚΕΛ.
Ας κάνουμε ένα …άλμα στο μέλλον. Ο κ. Αναστασιάδης σύρεται στη
διαπραγμάτευση και του καταθέτουν τη λύση, που «μαγείρεψαν» οι Βρετανοί
με τον κ. Ντάουνερ και τους αφελείς Αμερικανούς, οι οποίοι στο Κυπριακό
άρονται και φέρονται από τα σαίνια του Λονδίνου. Με βάση την εμπειρία
στα δύο Eurogroup, ο σημερινός Πρόεδρος της Κύπρου θα απαντήσει με χίλια
«ναι» και η Κύπρος θα παραδοθεί για πάντα στη σφαίρα επιρροής της
Τουρκίας και με την υπογραφή του κ. Αναστασιάδη. Μερικοί θα
ανταπαντήσουν: «Μα υπάρχει και το δημοψήφισμα». Νομίζετε ότι ο ΟΗΕ και
οι Βρετανοί θα ξανακάνουν το ίδιο λάθος και θα επιτρέψουν να αποφασίσουν
οι πολίτες για τη τύχη τους; Αλλά, ακόμα και αν αποδεχθούν τη διεξαγωγή
δημοψηφίσματος, που είναι υποχρέωση τους, οι απειλές και οι εκβιασμοί
θα είναι μεγαλύτεροι και χειρότεροι από την προηγούμενη φορά.
Ο κ. Αναστασιάδης δεν έχει αναστολές στο εθνικό θέμα. Δεινοπάθησε στη
διάρκεια της προεκλογικής περιόδου να κρύψει τις προθέσεις του, αλλά
προσωπικά πίστευα πάντα, πως ούτε άλλαξε τις θέσεις του, αντίθετα υπό
δύσκολες περιστάσεις –όπως συνέβη στα δύο Eurogroyup, μπορεί να καταστεί
άκρως επικίνδυνος. Η μοναδική ελπίδα της Κύπρου, εάν ο Πρόεδρος συρθεί
σε διαπραγματεύσεις, είναι οι εκλογές. Διότι ο κ. Αναστασιάδης δεν έχει
εντολή από το λαό να διαπραγματευθεί αντεθνική λύση, όπως ήταν το σχέδιο
Ανάν, το οποίο «κατασκευάστηκε» στα μέτρα της Τουρκίας.
(από mignatiou.com, 29/04/2013)