Άρθρα-Αναλύσεις
του Κώστα Μελά*
Οι συνεχείς παρεμβάσεις του προέδρου Τραμπ στο πλανητικό γίγνεσθαι, μάλιστα με τον γνωστό επικοινωνιακό τρόπο – έχει προλάβει να επιτεθεί σε επτά χώρες από την ημέρα που επανήλθε στον Λευκό Οίκο, σύμφωνα με το Γράφημα 1 του Bloomberg, να απειλήσει με διάφορους τρόπους πολλές χώρες του κόσμου (μεταξύ των οποίων την ΕΕ, το Μεξικό, την Κολομβία, την Κούβα, το Καναδά, τη Γροιλανδία, τον Παναμά, αλλά και να καταπιεί τις απειλές του σε δυνάμεις όπως η Κίνα, και η Ρωσία) – έχουν αποσπάσει την προσοχή των παρατηρητών από τις επιδόσεις του (μέχρι σήμερα) αναφορικά με εγχώρια οικονομικά ζητήματα και την υποσχεθείσα αύξηση της ευημερίας του αμερικανικού λαού
energia.gr
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που δηλώνει ότι ακολουθεί «τους δικούς του ηθικούς κανόνες» ως πυξίδα, προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα ότι μια «τεράστια αρμάδα» κατευθύνεται στον Κόλπο, αφού προηγουμένως ενθάρρυνε και υποσχέθηκε βοήθεια στους Ιρανούς διαδηλωτές, το κίνημα των οποίων κατεστάλη, με χιλιάδες νεκρούς, σύμφωνα με πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις
της Βάνας Στέλλου
Ως χώρα που βιώνει ταχεία οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη, καθώς και συνεχή αύξηση του πληθυσμού της, η Τουρκία αντιμετωπίζει ολοένα και αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες και ζήτηση. Παρότι η γεωγραφική της θέση βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από πολλές πετρελαιοπαραγωγές και πλούσιες σε φυσικό αέριο χώρες της Μέσης Ανατολής, οι εγχώριοι φυσικοί ενεργειακοί της πόροι δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της
της Maria Mendiluce* / TIME
Η πρόσφατη επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα έχει χαρακτηριστεί ως ζήτημα ενεργειακής ασφάλειας. Ωστόσο, αυτός ο χαρακτηρισμός παραβλέπει το βαθύτερο πρόβλημα. Ο πραγματικός κίνδυνος που αναδεικνύει η περίπτωση της Βενεζουέλας δεν αφορά την πρόσβαση στο πετρέλαιο. Αφορά το τι συμβαίνει όταν υπονομεύεται το κράτος δικαίου, τόσο στις χώρες που παράγουν ορυκτά καύσιμα όσο και στις δυνάμεις που επιδιώκουν να τα ελέγχουν.
Άποψη
του Κώστα Κόλμερ
«Πρωτεύουσα» των απειλών δεν είναι σήμερα η Ουάσιγκτον αλλά η Άγκυρα του Τούρκου προέδρου Ταγήπ Ερντογάν. Αφού εξέδωσε πρώτα διετή NAVTEX (οδηγία προς ναυτιλλομένους), την αναβάθμισε, εν συνεχεία, εις «αορίστου χρόνου»
του Τζον Μερσχάιμερ*
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης στη Δύση είναι αποφασισμένα να παρουσιάσουν τις διαμαρτυρίες στο Ιράν ως μια αυστηρά εσωτερική υπόθεση. Ο λαός του Ιράν, σύμφωνα με αυτό το επιχείρημα, εξεγέρθηκε αυθόρμητα ενάντια στην κυβέρνησή του επειδή βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση λόγω της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης της οικονομίας από τους ηγέτες του, καθώς και λόγω των καταπιεστικών πολιτικών τους