και οπλισμού προς και από τη Μαύρη Θάλασσα. Μέσω άρθρου («Κ» 3/8/2020) έγινε γνωστό ότι στον ιστότοπο του επίσημου τουρκικού κρατικού δικτύου TRT αμφισβητείται η χρήση του λιμανιού για στρατιωτικούς σκοπούς, ως αντιβαίνουσα στη Συνθήκη της Λωζάννης, καθώς, όπως αναφέρεται, «βρίσκεται μέσα στη ζώνη των 30 χιλιομέτρων από τα σύνορα, που πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένη».
«Το Πεντάγωνο ενεργοποίησε τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων και εγκαταστάσεων στην Αλεξανδρούπολη, μόλις 30 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα» (στα οποία σημειωτέον –Αδριανούπολη– έσπευσε λίγες ώρες αφότου ολοκληρώθηκε η αμερικανική επιχείρηση ο Τούρκος υπουργός Αμυνας Χουλουσί Ακάρ), σημειώνει συνεχίζοντας ο συντάκτης, ο οποίος θεωρεί την επιλογή της Αλεξανδρούπολης σε ρόλο διαμετακομιστικού κόμβου απόπειρα των ΗΠΑ να δημιουργήσουν «εναλλακτική διαδρομή στις αντίστοιχες της Τουρκίας» (στενά Βοσπόρου). Και βέβαια, στο γενικότερο πνεύμα της επιθετικής ρητορικής Ερντογάν, απειλεί τις ΗΠΑ ότι «η βάση στην Αλεξανδρούπολη μπορεί να ζημιώσει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις». Η αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης πονάει την Τουρκία, εξ ου και η αντίδραση, που πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα κλιμακωθεί. Της αποδυναμώνει τον ρόλο του «κλειδούχου» των στενών των Δαρδανελλίων και του Βοσπόρου και κατ’ επέκταση του «χωροφύλακα», ανάλογα με τα συμφέροντά της, της διεθνούς ναυσιπλοΐας προς τον Εύξεινο Πόντο και τις αγορές του Καυκάσου.
Μπορεί η Συνθήκη του Μοντρέ να ρυθμίζει τη διέλευση εμπορικών και πολεμικών στόλων, όμως η γεωγραφία είναι με το μέρος της Τουρκίας και δύσκολα μπορεί να προβλέψει κανείς, σε ένα μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό περιβάλλον, τα όρια του αναθεωρητισμού του Ερντογάν, που έχει υπαινιχθεί ήδη την αναθεώρησή της.
Η παράκαμψη του Βοσπόρου διά του «χερσαίου Ελλησπόντου», σε συνδυασμό με τη διαφαινόμενη μόνιμη στρατιωτική και επενδυτική αμερικανική παρουσία στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και σε άλλα επίκαιρα σημεία στις ακτές του Βορείου Αιγαίου, μεταβάλλει τις ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και δημιουργεί πίεση στη Ρωσία. Και αυτό τεντώνει τα νεύρα του Ερντογάν και ανησυχεί τους νεόκοπους ισχυρούς «φίλους» και συμμάχους του.
*(Από την Καθημερινή)