Η ανάρτηση περιλαμβάνει εκτενείς αναφορές και σχολιασμούς τόσο για τη πολιτικο-δικαστική σκευωρία που στήθηκε για να με οδηγήσει στη φυλακή χωρίς δίκη, όσο και για τους πολιτικούς μου αγώνες που πυροδότησαν τις αήθεις επιθέσεις εναντίον μου.
Επισημαίνει ότι η αυθαίρετη δεκαεπτάμηνη προφυλάκιση – εξάμηνη για τη σύζυγό μου (!) – αναδεικνύει τις πρωτοφανείς, για πολίτη ευρωπαϊκής χώρας, διαστάσεις της κακοδικίας και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντανακλώντας κρίσιμες παθογένειες του κράτους δικαίου στην Ελλάδα. Η δικαστική ομηρία συνεχίζεται για πέμπτο έτος με καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων και αναβολές επί αναβολών. Φαίνεται ότι υπάρχουν δυνάμεις –ή αδράνειες– στο δικαστικό σύστημα που φοβούνται την αποκάλυψη της αλήθειας. Η οικογένειά μου και εγώ πληρώνουμε πολύ ακριβό τίμημα, σε όρους ηθικού διασυρμού, περιοριστικών μέτρων και δέσμευσης όλων των περιουσιακών μας στοιχείων, γιατί η Δικαιοσύνη καθυστερεί να επιτελέσει το χρέος της.
Αναφέρει ότι το Απέναντι στους Ανέμους συνοψίζει μια στάση ζωής συνδέοντας νοερά τους σταθμούς ενός αγώνα που δεν εγκατέλειψα, και προσθέτει ότι πολλές και ισχυρές δυνάμεις είχαν συμφέρον να παραμείνει η κατάσταση όπως ήταν, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Γι’ αυτό οι επιθέσεις που δέχτηκα ήταν ιδιαίτερα έντονες. Οι αντίπαλες δυνάμεις έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διαβάλουν την ένταξη στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και στη συνέχεια να την υπονομεύσουν. Ένα αδίστακτο πολιτικο-δικαστικό κατεστημένο συνωμότησε εναντίον μου, ενώ λίγο έλειψε η προσπάθεια να εκτροχιαστεί. Όταν εκδηλώθηκε η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση, η Ελλάδα κινδύνευσε να αποχωρήσει χρεοκοπημένη από την Ευρωζώνη.
Εκθέτει, τέλος, τις αναλύσεις το βιβλίου για τις προκλήσεις της εποχής μας, που η Ελλάδα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει μόνο με βαθιές μεταρρυθμίσεις. Κυρίαρχο ζήτημα είναι ο εκσυγχρονισμός και η ενίσχυση των κοινωνικών θεσμών, κυρίως της παιδείας, της Δικαιοσύνης, της Διοίκησης και των συστημάτων υγείας, φροντίδας και κοινωνικής προστασίας, ώστε να αναβαθμιστεί η προσφορά υπηρεσιών στον πολίτη. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο - και κυβερνήσεις αποφασισμένες να προχωρήσουν απέναντι στους ανέμους. “Όλοι έχουμε ευθύνη να τις αναδείξουμε και όλοι πρέπει να συμβάλουμε, έστω και κατά το ελάχιστο μέρος που μπορεί ο καθένας».