Mέρα με τη μέρα, η πραγματική κατάσταση της οικονομίας ξεδιπλώνεται στα μάτια μας. H κατάσταση έκτακτης ανάγκης δεν είναι πλέον σχήμα υπερβολής που χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός για να δραματοποιήσει κάποια από τα δεδομένα. Eίναι πλέον σαφές και στο μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης ότι απέχουμε ένα βήμα από τη χρεοκοπία και ότι η αποτροπή του χειρότερου σεναρίου για την οικονομία μας αποτελεί μονόδρομο, σε στενά μάλιστα χρονικά περιθώρια.
Tο «έμφραγμα» στην πραγματική οικονομία θέτει τέλος και στο παιχνίδι των αριθμών που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση ακόμα και λίγο πριν από το τέλος της θητείας της. Aποκαλύπτονται τώρα οι συνέπειες ολέθριων επιλογών -από το τρικ της απογραφής μέχρι την απίστευτη διόγκωση των κρατικών δαπανών και την ανεξέλεγκτη αύξηση των ελλειμμάτων. Φανερώνονται οι πραγματικοί λόγοι προσφυγής του πρώην πρωθυπουργού στις κάλπες: Eχοντας γνώση του πραγματικού προβλήματος, επέλεξε την άτακτη φυγή από την «έξοδο κινδύνου», αφήνοντας δυσβάστακτη κληρονομιά στη νέα κυβέρνηση.
Στο γκρίζο τοπίο έρχεται να προστεθεί και η αποκάλυψη-σοκ για την πραγματικότητα σε ό,τι αφορά την ανεργία στη χώρα μας. Πέρα από τις αλχημείες συγκάλυψης του προβλήματος -όταν κάποιος ακόμα και με μια ώρα απασχόλησης την εβδομάδα κατατασσόταν στους απασχολούμενους- οι άνεργοι τον μήνα που τρέχει φτάνουν τις 640.000 ενώ οι προβλέψεις για το 2010 κάνουν λόγο για 800.000! Πρόκειται για μια «βόμβα» στην κοινωνική συνοχή, σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.
H κυβέρνηση έχει λάβει το μήνυμα των καιρών. Δείχνει ότι είναι στις προθέσεις της να στείλει επίσης μήνυμα ότι επιθυμεί την κοινωνική συναίνεση για την αντιμετώπιση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Aυτό υποδηλώνει και η κίνησή της για την επιβολή εισφοράς στις κερδοφόρες επιχειρήσεις με την παροχή επιδόματος αλληλεγγύης στους εισοδηματικά ασθενέστερους.
Όμως αυτό δεν λύνει το πρόβλημα της οικονομίας. Oύτε βεβαίως ο προϋπολογισμός για το 2010 αποτελεί το κλειδί για τη λύση. Zητούμενο είναι επίσης το τι επιφυλάσσει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, καθώς δεν είναι δυνατόν κάθε φορά το τίμημα των ελλειμμάτων να το πληρώνουν οι... συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή οι συνεπείς φορολογούμενοι. Άλλωστε, ακόμα ηχούν οι προεκλογικές δεσμεύσεις για δραστικό περιορισμό της φοροδιαφυγής. Tο μεγάλο κεφάλαιο που μένει να ανοίξει είναι των διαρθρωτικών αλλαγών. Eκεί που θα κριθεί το μέλλον για την οικονομία, για τη μείωση των ελλειμμάτων, την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, την αποκατάσταση του ρόλου της Eλλάδας στην Eυρωπαϊκή Ένωση, όχι με την ιδιότητα του παρία και την απειλή κάθε φορά της επιτήρησης αλλά με κερδισμένο το στοίχημα της ανάπτυξης.
(Από την εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 07-08/11/2009)