Η ακύρωση του τουρκο-αμερικανικού συνεδρίου, που αποτελούσε το
μεγαλύτερο πολιτικό και κοινωνικό γεγονός της τουρκικής Ομογένειας, και η
άρνηση του Λευκού Οίκου να κάνει δεκτό το αίτημα του Ταγίπ Ερντογάν να
επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο, αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι
σχέσεις Ουάσιγκτον και Αγκυρας βρίσκονται στο χειρότερο σημείο από την
εποχή του πολέμου στο Ιράκ.
Για τη ρήξη δεν ευθύνεται ο Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος παρασυρμένος από
τους διπλωμάτες της κυβέρνησης Μπους που παρέμειναν για μερικούς μήνες
στις θέσεις του μετά την εκλογή του, πρόσφερε πρώτο ρόλο στην Τουρκία,
πραγματοποιώντας το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό στην Αγκυρα. Η ευθύνη
πέφτει αποκλειστικά στους ώμους του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος εσχάτως
δείχνει τον πραγματικό ισλαμικό εαυτό του. Σκληρός, άτεγκτος, με
συμπτώματα ναπολεοντισμού, επέλεξε να ταχθεί με το μέρος του Ιράν, του
μεγαλύτερου εχθρού των ΗΠΑ.
Στο τουρκοαμερικανικό συνέδριο συμμετείχαν παραδοσιακά οι επικεφαλής
του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου. Τα έξοδα του τριήμερου
συνεδρίου, που εφιλοξενείτο στο πιο ακριβό ξενοδοχείο της Ουάσιγκτον,
πλήρωναν αμερικανικές πολεμικές εταιρείες και τουρκικοί οργανισμοί που
έχουν άμεση σχέση εξάρτησης με τις τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις. Η
παρουσία του εκάστοτε ΓΕΕΘΑ ή του αναπληρωτή του, δείχνει τη σημασία που
έδιναν οι Τούρκοι στρατηγοί στο συνέδριο αυτό, του οποίου μέχρι
πρόσφατα συνδιοργανωτής ήταν ο στρατηγός Σκόουκροφτ, προσωπάρχης του
Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου.
Αναλυτές στην αμερικανική πρωτεύουσα προβλέπουν ότι η ρήξη θα γίνει
μία μονιμότητα, διότι η κυβέρνηση Ερντογάν, εκτός των άλλων, έλαβε και
μία άλλη απόφαση που χαρακτηρίζεται αντισυμμαχική: Ακύρωσε όλες τις
επισκέψεις αξιωματούχων της, ακόμα και χαμηλόβαθμων, στην Ουάσιγκτον. Οι
πληροφορίες που διαρρέει η τουρκική πρεσβεία αναφέρουν ότι η σχέση θα
μπορούσε να διορθωθεί μόνο με μία συγγνώμη από τον Λευκό Οίκο για το
ψήφισμα της Επιτροπής του Κογκρέσου που αναγνώρισε την αρμενική
γενοκτονία σάμπως και γι’ αυτή την απόφαση των βουλευτών έφταιγε ο κ.
Ομπάμα. Δυστυχώς, οι Τούρκοι νομίζουν πως η Δημοκρατία γεννήθηκε στο
αρχηγείο των Ενόπλων της Δυνάμεων.
Σε αντίθεση με την Τουρκία, η Ελλάδα και η Κύπρος είναι δύο υπάκουοι
φίλοι των Ηνωμένων Πολιτειών. Παρά το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον δεν
βοήθησε ποτέ την Αθήνα και τη Λευκωσία, και δεν στάθηκε ποτέ αρωγός στα
προβλήματά τους, δεν διαμαρτυρήθηκαν. Αντίθετα, οι ηγεσίες των δύο χωρών
με δουλοπρέπεια μερικές φορές αποδέχθηκαν τις βουλές των Αμερικανών,
αντί να διαμαρτυρηθούν και να αντιδράσουν.
Η τουρκική αντίθεση σε όσα -θα έλεγα στα πάντα- που ενδιαφέρουν την
Αμερική δεν προκάλεσε κανένα κακό στην Τουρκία και την κυβέρνησή της.
Εκτός εάν αυτή η κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα έχει αποφασίσει να
αντιδράσει και να υλοποιήσει πραγματικά το αμερικανικό δόγμα ότι «όσοι
δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας». Στον πόλεμο του Ιράκ, η Τουρκία
δεν ανταποκρίθηκε στην έκκληση για βοήθεια. Η Ελλάδα και η Κύπρος
απάντησαν στην αμερικανική έκκληση και πρόσφεραν το έδαφος και τον
εναέριο χώρο τους στους Αμερικανούς. Τη στιγμή της μεγάλης ανάγκης των
ΗΠΑ βρέθηκαν στο πλευρό τους. Και όμως... Ο Μπους και οι Τσέινι τις
τιμώρησαν με την αναγνώριση των Σκοπίων και την κατάθεση του
αντιδημοκρατικού σχεδίου Ανάν.
Τώρα που βρισκόμαστε στην ίδια κατάσταση με αυτή του 2003, με τους
Τούρκους απέναντι στην Αμερική και την Ελλάδα και την Κύπρο στο πλευρό
της, πρέπει οι υπεύθυνες ηγεσίες να ξεχάσουν τη δουλοπρεπή στάση του
παρελθόντος και να επιτύχουν ανταλλάγματα. Για να κερδίσουν λίγη από τη
χαμένη τους εκτίμηση...
(από την εφημερίδα "ΗΜΕΡΗΣΙΑ", 30/03/2010)