Μέχρι τα τέλη της χρονιάς, το Κατάρ θα έχει υλοποιήσει μια
πραγματική βιομηχανική επανάσταση και στην πορεία θα έχει μεταμορφώσει τον
τομέα του φυσικού αερίου διεθνώς. Το μικρό αραβικό κράτος αναμένει να παράγει
φέτος 77 εκατ. τόνους φυσικού αερίου, ποσότητα ικανή να καλύψει τις ανάγκες της
Κίνας και της Βραζιλίας μαζί.
Το Κατάρ είναι ο μεγαλύτερος πωλητής
LNG στον κόσμο, καθώς και πρωτοπόρος,
μαζί με τις εταιρείες που συνεργάζεται, στην τεχνολογία υγροποίησης του αερίου.
Η εξέλιξη αυτή όμως συμβαίνει σε μια περίοδο που λαμβάνει χώρα άλλη μια
επανάσταση στον ίδιο κλάδο, η οποία ωθεί προς τα κάτω τις τιμές και αναγκάζει
το Κατάρ και τους άλλους παραγωγούς να συμβιβαστούν.
Ενώ το κρατίδιο ήταν απασχολημένο με την κατασκευή των
σχετικών εγκαταστάσεων στο έδαφός του, στην περιοχή Ρας Λαφάν, οι ανεξάρτητες
εταιρείες του Τέξας ανέπτυσσαν την τεχνολογία που χρειαζόταν για την
εκμετάλλευση των μη συμβατικών κοιτασμάτων αερίου στις ΗΠΑ.
Η τεχνική διάσπασης του βραχώδους εδάφους έχει πυροδοτήσει
συμφωνίες δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως αυτή μεταξύ της
ExxonMobil και της ΧΤΟ, ύψους 41 δις. Οι
ευρωπαϊκοί όμιλοι επίσης έχουν μπει στον «χορό», εξασφαλίζοντας συνεργασίες με
εταιρείες όπως η
Chesapeake
Energy.
Σε όρους προσφοράς, το μη συμβατικό αέριο είχε σημαντική επίδραση. Σε λιγότερο
από πέντε χρόνια, οι ΗΠΑ έφτασαν από τις εισαγωγές στο να είναι ο πρώτος
παραγωγός διεθνώς. Τα διαθέσιμα αποθέματα εκτοξεύτηκαν από τα 30 έτη στα 100.
Μέσα σε ένα μικρό διάστημα, οι τιμές του αερίου έπεσαν από
τα 13,70 δολάρια ανά εκατ. θερμίδες τον Ιούλιο του 2008 στα 2,75 δολάρια τον
Σεπτέμβριο του 2009. Η απάντηση για τους παραγωγούς, σύμφωνα με τους αναλυτές,
είναι η ευελιξία και η προσαρμογή. Η ρωσική
Gazprom αναγκάστηκε να αναβάλει τα σχέδιά της για εξαγωγές προς
τις ΗΠΑ από την Αρκτική. Επίσης, αναγκάστηκε να μειώσει τα τιμολόγια προς τους
Ευρωπαίους καταναλωτές, συνδέοντάς τα περισσότερο με την αγορά
spot.
Οι εξελίξεις οδήγησαν σε προτάσεις όπως αυτή της Αλγερίας, η
οποία προτείνει συνένωση των παραγωγών σε έναν ενιαίο φορέα, όπως ο
OPEC. Η πρόταση αυτή φυσικά
δεν εισακούστηκε από το Κατάρ και τη Ρωσία. Το Κατάρ πάντως είχε ήδη
διαπραγματευθεί τα συμβόλαιά του πριν από την πτώση της τιμής και συνεπώς
βρίσκεται σε συγκριτικά καλύτερη θέση.
Όπως και στο πετρέλαιο, έτσι και στο αέριο η προσοχή των
παραγωγών μετατοπίζεται προς τα ανατολικά, δηλαδή στην Κίνα και την ίδια τη
Μέση Ανατολή, όπου η ζήτηση αυξάνεται ραγδαία σε αντίθεση με τη Βρετανία.
Τέλος, οι διεθνείς όμιλοι ενδιαφέρονται ολοένα και
περισσότερο για το φυσικό αέριο, αφού τους δίνει την δυνατότητα να επεκτείνουν
τα χαρτοφυλάκιά τους, τη στιγμή που η κατάσταση στο πετρέλαιο δεν είναι
ευνοϊκή.