Στο περιβόλι του Ζανγκ Γουέιπανγκ τα μήλα
είναι έτοιμα για συγκομιδή. Τα δέκα στρέμματα με τις μηλιές που
φυτεύθηκαν σε ένα μόνο τέταρτο της περιοχής που προοριζόταν για
καλλιέργειες αποφέρουν στην οικογένειά του Ζανγκ τουλάχιστον 200.000
ετησίως (30.000 δολάρια ΗΠΑ).
« Είναι πάνω από δέκα φορές το
εισόδημα που παίρναμε άλλοτε από τις καλλιέργειες, καθώς η απόδοση τους
ήταν μόλις 750 κιλά ανά στρέμμα» λέει ο Ζανγκ. Ο Ζανγκ ζει σε μια
αγροτική περιοχή του Γιανάν, ένα προπύργιο της επανάστασης στην επαρχία
Σαανσί της βορειοδυτικής Κίνας.
Βρισκόμενο στο οροπέδιο Λοες, το
Γιανάν είναι μία από τις περιοχές που υπέφεραν πολύ από την ξηρασία και
τη διάβρωση του εδάφους. Ομως η κατάσταση έχει σταδιακά αλλάξει καθώς το
σχέδιο αναδάσωσης για το φύτεμα δέντρων σε πρώην καλλιεργήσιμη γη έχει
φέρει στην «κόκκινη πόλη» τόσο πράσινο, όσο και περιουσία.
Η Χου
Σιουζέν, υπάλληλος του χωριού στην περιοχή Μπαότα, θυμάται τον φαύλο
κύκλο της φτώχειας και της καταστροφής του περιβάλλοντος στο παρελθόν.
Φτωχοί αγρότες καλλιεργούσαν ρύζι και εξέτρεφαν βοοειδή για να βγάλουν
τα προς το ζην, όμως αυτές οι δραστηριότητες το μόνο που έκαναν ήταν να
επιδεινώνουν τη διάβρωση του εδάφους.
« Τα βοοειδή έτρωγαν το
χορτάρι και το βρόχινο νερό μαζί με το ξεπλυμένο χώμα έπεφτε στο ποτάμι
καθιστώντας σχεδόν αδύνατο να καλλιεργήσεις ρύζι» λέει η Χου.
Τον
περασμένο αιώνα το οροπέδιο ήταν διαβόητο για τη χρόνια διάβρωση του
εδάφους και την συνεχιζόμενη οικολογική ανισορροπία, ειδικά στη φτωχή
περιοχή του Γιανάν. Κάθε χρόνο, περίπου 260 εκατομμύρια τόνοι λάσπης και
άμμου έπεφταν στον Κίτρινο Ποταμό, από τις οποίες πήρε άλλωστε και το
όνομα του ο γνωστός ποταμός.
Ο Γιου Ζονγκάι, επικεφαλής του δασικού γραφείου στην κομητεία Γιουτσί, θυμάται πως ήταν το περιβάλλον πριν από 20 χρόνια.
«
Σπάνια έβλεπες δέντρα και οι κτηνοτρόφοι δυσκολεύονταν να βρουν έστω
ένα για να αναπαυθούν κάτω από τον ίσκιο του. Συχνά έπρεπε να ανάβουμε
τα φώτα από τις 3 μετά το μεσημέρι, εξαιτίας των αμμοθύελλων που
σκοτείνιαζαν τον ουρανό» λέει ο Γιου.
Ο Γιου ο οποίος εργάστηκε πάνω από 30 χρόνια στο τμήμα δασοκομίας, έχει γίνει μάρτυρας της «πράσινης επανάστασης».
Αφότου
η Κίνα έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο φύτευσης δέντρων στις άλλοτε
καλλιεργήσιμες εκτάσεις το 1999, η τοπική κυβέρνηση φύτευε κάθε χρόνο,
εξαιτίας όμως της ξηρασίας το ποσοστό επιβίωσης των δενδυλίων ήταν πολύ
χαμηλό.
« Μόλις ξεραινόταν ένα δέντρο αμέσως φυτεύαμε άλλο, ξανά
και ξανά, μέχρι και έξι φορές για να καλύψουμε τη γη με δέντρα» λέει ο
Γιου.
Μετά από δύο δεκαετίες, η κομητεία Γιουτσί είδε μία αύξηση
των δέντρων και του γρασιδιού από 12% που ήταν το 1998, σε σχεδόν 73%
φέτος.
Ο Φου Τιανπίνγκ επικεφαλής του δασικού γραφείου στο Γιανάν
είπε οτι τα τελευταία 18 χρόνια η πόλη έχει φυτεύσει δέντρα σε
7.200.000 στρέμματα πρώην γεωργικής γης, το οποίο αντιστοιχεί στο 1/5
της συνολικής έκτασης της πόλης. Η βελτίωση του τοπίου έχει αυξήσει
επίσης τα εισοδήματα, μέσω του τουρισμού αλλά και των κερδών από τα
οπωροφόρα δέντρα.
Ο δήμαρχος του Γιανάν, ο Χούε Ζανχάι, είπε
οτι σήμερα η πόλη έχει 4.500.000 στρέμματα οπωροφόρων δέντρων, η
εκμετάλλευση των οποίων αποφέρει ετήσια κέρδη, ύψους 10 δισ. γιουάν.
Τα
άμεσα έσοδα της πόλης από τον δασικό τουρισμό έχουν φθάσει τα 120 εκατ.
γιουάν.
Τα τελευταία πέντε χρόνια η Κίνα έχει θέσει με
υπερεντατικούς ρυθμούς σε εφαρμογή ένα περιβαλλοντικό σχέδιο, με
πρωταρχικό την αναδάσωση. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η συνολική έκταση των
νέων περιοχών που καλύπτονται από δένδρα ανήλθε σε 70,2 εκατ. στρέμματα
το 2016, αυξημένη κατά 28,7% από το 2012.
Μια έκθεση που δόθηκε
στη δημοσιότητα στη διάρκεια των εργασιών του 19ο Εθνικού Συνεδρίου του
Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας νωρίτερα αυτό το μήνα, αναφέρει οτι η
Κίνα θα επεκτείνει το σχέδιο αναδάσωσης και σε άλλες πρώην γεωργικές
περιοχές, με στόχο να μετατρέψει έως το 2020 περίπου 6.670.000 στρέμματα
καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε δασικές περιοχές.
Η Χου, η οποία
έχει πρωτοστατήσει σε αυτές τις προσπάθειες λέει οτι οι δασικές εκτάσεις
αποφέρουν περισσότερα στους κατοίκους της περιοχής, βελτιώνοντας τα
μέσα διαβίωσής τους.
« Με περισσότερα δέντρα το περιβάλλον που ζούμε έχει γίνει πιο όμορφο και η ζωή μας στο χωριό είναι καλύτερη», λέει.