Συμφώνως προς τα κυριώτερα ευρήματα της μελέτης:
- Η μεγαλύτερη αύξηση του μισθολογικού κόστους έναντι της παραγωγικότητας στην μεταποίηση, κυρίως κατά τη δεκαετία του 1980, σε συνδυασμό με την αύξηση του κρατικού παρεμβατισμού απέβη καταλυτική για την αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδος και την μονομερή στροφή του παραγωγικού μοντέλου στον κλάδο των υπηρεσιών.
- Το μισθολογικό κόστος δεν αποτελεί σήμερα αντικίνητρο αναπτύξεως στον κλάδο της μεταποιήσεως, καθώς από το 2013 και μετά η παραγωγικότητα του κλάδου αυξάνεται ταχύτερα από το μισθολογικό κόστος. Εμπόδια παραμένουν το μη μισθολογικό κόστος (φόροι και ασφαλιστικές εισφορές) και το αντιαναπτυξιακό ρυθμιστικό περιβάλλον.
- Κατά την περίοδο 1960-2018, το μισθολογικό κόστος στη χώρα μας αυξανόταν ετησίως κατά μέσο όρο 11% περισσότερο από ό,τι η παραγωγικότητα.
- Η αποσύνδεση μισθολογικού κόστους και παραγωγικότητας κορυφώθηκε στην Ελλάδα την περίοδο 1981-2000, όταν το μισθολογικό κόστος αυξήθηκε με ετήσιο μέσο όρο 27% περισσότερο από ό,τι η παραγωγικότητα. Ειδικά τα έτη 1982 και 1997, η διαφορά αυτή έφτασε το 38%.
- Με την έναρξη της κρίσεως η παραγωγικότητα της μεταποιήσεως σημείωσε κατακόρυφη πτώση, με αποτέλεσμα η απασχόληση στην μεταποίηση να μειωθεί κατά 33% και οι επιχειρήσεις κατά 28%.