Όσοι, πάντως, ξόρκιζαν το πρόβλημα, ισχυριζόμενοι ότι η Άγκυρα μπλοφάρει, αποδεικνύεται και πάλι ότι μετατρέπουν τους πόθους τους σε πραγματικότητα. Είναι άλλο πράγμα να αποφεύγει η Ελλάδα τις εντάσεις και τη στρατιωτικοποίηση κι άλλο να μιμείται τη στρουθοκάμηλο. Ο Ερντογάν έχει αποδείξει πως ό,τι λέει το εννοεί και το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι η Αγία Σοφία.
Αυτός είναι ο λόγος που στις 7 Ιουνίου ξεκίνησα άρθρο μου ως εξής: «Το ερώτημα είναι καυτό και αμείλικτο: τί θα πράξει η Ελλάδα εάν η Τουρκία στείλει σκάφος για σεισμικές έρευνες έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπως έχει ανακοινώσει επισήμως η Άγκυρα; Θα περιορισθεί σε διπλωματικές αντιδράσεις, ή θα εμποδίσει εμπράκτως την παραβίαση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;»
Τον τελευταίο καιρό, η Αθήνα στέλνει το μήνυμα πως δεν θα διστάσει να εμποδίσει την τουρκική πειρατεία, ακόμα και με τη χρήση στρατιωτικών μέσων. Για να δείξει, μάλιστα, την αποφασιστικότητά της, από χθες, όταν ανακοινώθηκε η τουρκική πρόθεση να στείλει το "Ορούτς Ρέις" για έρευνες νότια του Καστελλορίζου (συνοδευόμενο από μεγάλο αριθμό τουρκικών πολεμικών πλοίων), οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έχουν τεθεί σε καθεστώς συναγερμού.
Θα πεισθεί ο Ερντογάν ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη μέχρι και να πολεμήσει; Αλλά ακόμα κι αν πεισθεί, έχει τώρα τα περιθώρια να υπαναχωρήσει, όταν πλέον έχει εκτεθεί και διεθνώς και στο εσωτερικό; Τα γεγονότα δείχνουν ότι δεν ανήκει στην κατηγορία των ηγετών που έστω και την τελευταία στιγμή θα ψάξουν να βρουν έναν πρόσχημα για να υπαναχωρήσουν. Αντιθέτως, μέχρι τώρα τουλάχιστον, έχει δείξει πως όταν μπαίνει σ' ένα μονοπάτι το βαδίζει τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο, μη διστάζοντας να αναλάβει ρίσκα.
Χωρίς να ρίξει ντουφεκιά
Χωρίς να αποκλείεται τίποτα, το γεγονός αυτό είναι μία ένδειξη ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι αποφασισμένος να τραβήξει το σκοινί, ακόμα κι αν έτσι το σπάσει. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως θα ήταν ολέθριο λάθος η Αθήνα να θεωρήσει πως μπλοφάρει και πως την τελευταία στιγμή θα κάνει πίσω. Μία υπαναχώρησή του δεν αποκλείεται, αλλά θα ήταν τυχοδιωκτισμός η όποια ελληνική αντίδραση να στηριχθεί σ' αυτό το ενδεχόμενο.
Ούτε η Αθήνα θα πρέπει να θεωρήσει δεδομένο πως την τελευταία στιγμή κάποιοι τρίτοι θα παρέμβουν και θα αποτρέψουν τη σύγκρουση. Αυτό ήδη επιχειρείται από Ουάσιγκτον και Βερολίνο, αλλά το αποτέλεσμα είναι αμφίβολο. Αλλά κι αν φέρει, το τίμημα για την αποφυγή της σύγκρουσης θα είναι η έναρξη ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ερντογάν έχει πριν την τωρινή κίνησή του θέσει ως όρο στο τραπέζι να μπουν όλες οι τουρκικές μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις και να αναγνωρισθούν σαν διαφορές που πρέπει να επιλυθούν με συμβιβασμό, δηλαδή με μοιρασιά.
(η συνέχεια στο slpress.gr)