«Έχουμε απέναντί μας μια Τουρκία που γίνεται ολοένα και πιο επιθετική αξιοποιώντας την στήριξη που της παρέχει ο διεθνής παράγοντας, που τις παρέχουν οι ΗΠΑ στη Λιβύη, αξιοποιώντας τις αδυναμίες της ΕΕ, μια γείτονα που θέλει να παίξει ρόλο περιφερειακής δύναμης, να καταστεί ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο, με έναν ηγέτη, ο οποίος ιδίως μετά το 2016 βρίσκεται σε μία άλλη σφαίρα, θεωρεί τον εαυτό του παγκόσμιο αρχηγό του ισλαμικού κινήματος και δεν διστάζει να προκαλεί με τις δηλώσεις του και τη συμπεριφορά του», τόνισε ο Αλ. Τσίπρας, επισημαίνοντας παράλληλα ότι «απέναντι σε αυτήν την Τουρκία, απέναντι στην προφανή επιθετική αλλά σαφή στρατηγική», «οφείλουμε προφανώς να είμαστε ενωμένοι». «Αλλά δεν αρκεί αυτό. Δεν αρκούν λόγοι ενότητας. Απαιτείται και μία σαφής εθνική στρατηγική με αρχή μέση και τέλος», υπογράμμισε.
Αναφερόμενος στην ομιλία του πρωθυπουργού που προηγήθηκε, σχολίασε ότι έλπιζε πως «έστω τώρα, σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές», να διακρίνει «τα στοιχεία μιας συγκροτημένης εθνικής στρατηγικής απέναντι σ' ένα γείτονα που κλιμακώνει μια επιθετική στρατηγική», αλλά τελικά «δεν το εισέπραξε».
«Είναι υποχρέωση και καθήκον της αντιπολίτευσης, και ιδιαίτερα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μιλά τη γλώσσα της αλήθειας στα εθνικά θέματα», τόνισε.
«Για εμάς ήταν, είναι και θα είναι σαφές, ότι μια τέτοια εθνική στρατηγική, με αρχή, μέση και τέλος μπορεί να έχει μόνο δύο, πολύ συγκεκριμένους στόχους», συνέχισε και διευκρίνισε:
«Πρώτον, την αποφασιστική υπεράσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας» και «δεύτερον, την επανεκκίνηση των διερευνητικών συνομιλιών με την Τουρκία, για την επίλυση της διαφοράς μας για την υφαλοκρηπίδα που ταυτίζεται με την ΑΟΖ, με προσφυγή στη Χάγη, αν χρειαστεί αν εκ νέου οι διερευνητικές αποτύχουν».