Ειδικότερα, χθες ανακοινώθηκε η εισαγωγή της υπόθεσης στο Ευρωδικαστήριο, μετά την παραπομπή της χώρας μας. Η Κομισιόν άνοιξε την υπόθεση το 2009 στέλνοντας προειδοποιητική επιστολή, καθώς οι τιμές των αιωρούμενων μικροσωματιδίων ήταν πάνω από τις οριακές τιμές ήδη από το 2005. Ακολούθησε δεύτερη συμπληρωματική επιστολή το 2013 και αιτιολογημένη γνώμη το 2014, καθώς οι υπερβάσεις συνεχίζονταν. Η Ελλάδα κατάφερε να μειώσει τις υπερβάσεις το 2013, αλλά από το 2014 το πρόβλημα των αιωρούμενων μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα της πόλης επανήλθε. Ετσι τελικώς η Επιτροπή άσκησε προσφυγή ενώπιον του Ευρωδικαστηρίου.
Σύμφωνα με τη χθεσινή ανακοίνωση, η Ελλάδα απέτυχε να αντιμετωπίσει τη σημαντική ρύπανση στη Θεσσαλονίκη το 2005-2019 (με την εξαίρεση ενός έτους), παραβιάζοντας έτσι την οδηγία για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα. Σημειώνεται δε ότι από το 2017 ο αριθμός των ημερών στις οποίες τα μικροσωματίδια ξεπέρασαν τις οριακές τιμές είχε αυξηθεί. Οι απαντήσεις των ελληνικών αρχών δεν ικανοποίησαν την Επιτροπή – μάλιστα το επιχείρημα των ελληνικών αρχών, ότι μεγάλο μέρος της ρύπανσης οφείλεται στη μεταφορά σκόνης από τη Σαχάρα απορρίφθηκε, καθώς «οι υπερβάσεις παρέμειναν στη Θεσσαλονίκη ακόμη και μετά την αφαίρεση της συμβολής των φυσικών πηγών (π.χ. σκόνη Σαχάρας)».
(από την εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ")