Ότι η χώρα θα έμενε «γυμνή» σε κρίσεις σαν αυτή που βιώνουμε τώρα αλλά και του Αυγούστου, που αν δεν είχαμε τα λιγνιτικά, θα γινόταν black out σε όλη τη χώρα.
Κανείς δεν αντιλέγει ότι ο λιγνίτης βλάπτει την κλιματική αλλαγή. Αλλά πριν βιαστούμε να τον στείλουμε στο ενεργειακό χρονοντούλαπο, θα έπρεπε πρώτα να έχουμε οργανώσει ένα σύστημα ανθεκτικό και οχυρωμένο. Με αποθήκευση ενέργειας, με αξιοποίηση όλων των μορφών ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της γεωθερμίας, της βιομάζας, την ενέργεια από απόβλητα, την αντλησιοταμίευση, την ενίσχυση των ΑΠΕ και των διασυνδέσεων, εσωτερικών και διεθνών, και βέβαια νέες μονάδες φυσικού αερίου. Όπως κάνουν, δηλαδή, όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Και -γιατί όχι;- να ενθαρρύναμε έγκαιρα και την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων. Και μαζί με όλα αυτά, να έχουμε θεραπεύσει και τη λειτουργία του target model. Για να μπορέσουμε στη συνέχεια με ασφάλεια να πούμε ναι στην κατάργηση των λιγνιτών.
Εμείς, κατά την πάγια πρακτική μας, βάλαμε το βόδι μπροστά από το κάρο και κινήσαμε για την πράσινη μετάβαση ανέμελοι.
Το γεγονός, λοιπόν, ότι έρχεται η κυβέρνηση και βάζει τώρα στον κλιματικό νόμο προθεσμία απόσυρσης των λιγνιτικών μονάδων ως τα τέλη του 2028 αποτελεί μια δημόσια ομολογία ότι «ναι, κάναμε λάθος στις εκτιμήσεις μας».
Φυσικά, λέει ότι το 2023 θα τον ξαναδούμε αυτόν τον στόχο, μπας και χρειαστεί αναθεώρηση. Με σίγουρο, όμως, ότι ελάχιστα βήματα θα έχουν γίνει ως τότε για την οχύρωση της ενεργειακής επάρκειας της χώρας, η στήλη προεξοφλεί από τώρα ότι θα πάμε για αρκετά χρόνια παρέα με τους λιγνίτες, είτε μας αρέσει είτε όχι.
(από euro2day.gr)