για το ενεργειακό κόστος. Πρόκειται για ένα από τα μέτρα που θέτει σε εφαρμογή η κυβέρνηση για την ελάφρυνση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας το οποίο έχει εκτοξευτεί λόγω της ανόδου των διεθνών τιμών του φυσικού αερίου και των δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα.
Μέσω του ενεργειακού συμψηφισμού οι βιομηχανίες θα μπορούν να καλύπτουν μέρος των ενεργειακών τους αναγκών με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να πωλούν το όποιο πλεόνασμα στο δίκτυο. Στο πακέτο μέτρων για το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας περιλαμβάνονται ακόμη η αναστολή των χρεώσεων για Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας μέχρι το Μάρτιο, η αύξηση των πόρων για τις βιομηχανίες που αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό από τρίτες χώρες λόγω της ευρωπαϊκής κλιματικής πολιτικής («διαρροή άνθρακα»), η παράταση του μέτρου της διακοψιμότητας που έχει τεθεί στην ΕΕ, κ.α.
Η κ. Σδούκου χαρακτήρισε δικαιολογημένη την γκρίνια από νοικοκυριά και επιχειρήσεις για την αύξηση του ενεργειακού κόστους καθώς όπως είπε οι τιμές διαμορφώνονται σε πρωτόγνωρα επίπεδα που δημιουργούν ανάγκη για δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Από την πλευρά των επιχειρήσεων, ο πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας, Αντώνης Κοντολέων, τόνισε ότι η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία έχει τετραπλασιαστεί, ενώ η τιμή του φυσικού αερίου πενταπλασιάστηκε με αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους παραγωγής κατά 20 έως 40 % ανάλογα με τον κλάδο. Ο κ. Κοντολέων εκτίμησε ότι η κρίση δεν θα είναι παροδική και ότι στην καλύτερη περίπτωση οι τιμές θα αποκλιμακωθούν τον Απρίλιο χωρίς να αποκλείεται νέα άνοδος στη συνέχεια. Σημείωσε ακόμη ότι οι επιπτώσεις στην ελληνική βιομηχανία είναι δυσμενέστερες επειδή όπως είπε δεν υπάρχει ανταγωνισμός στην χονδρική αγορά σε αντίθεση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαΐκής Ένωσης.
Ο Διευθυντής Ευρωπαϊκών Και Ρυθμιστικών Θεμάτων της Μυτιληναίος Νίκος Κεραμίδας επεσήμανε την ανάγκη η ευρωπαΐκή πολιτική να μην είναι μονοδιάστατη ως προς την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά να λαμβάνει υπόψη και τις επιπτώσεις στο κόστος, την επάρκεια ενέργειας και την αυτάρκεια της ευρωπαϊκής ένωσης σε βιομηχανικά προϊόντα. Όπως είπε με τις παρούσες συνθήκες η ευρωπαΐκή πολιτική επιδεινώνει την κλιματική κρίση καθώς η παραγωγή μεταφέρεται από την Ευρώπη σε τρίτες χώρες όπου οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου είναι πολλαπλάσιες. Τόνισε δε ότι πλειάδα μονάδων μεταλλουργίας στην Ευρώπη έχουν οδηγηθεί σε διακοπή λειτουργίας καθώς η αύξηση του ενεργειακού κόστους έχει καταστήσει ασύμφορη την παραγωγή.