Ο συγγραφέας υποστήριξε ότι «οι καλές κυβερνήσεις συμπεριφέρονται ως good management teams».
Μια καλή στρατηγική προκύπτει από μια βασική εθνική συναίνεση, εμπνευσμένη και καθοδηγούμενη από καλή πολιτική ηγεσία, με μακροπρόθεσμη άποψη και καλή εκτέλεση». Ο Arturo Bris έδωσε και τα συστατικά του πώς τα έθνη ευδοκιμούν:
Μεταρρυθμίσεις χώρας:
· Η διαδικασία διαχείρισης της αλλαγής είναι πιο σημαντική από το αποτέλεσμά της
· Η οικοδόμηση συναίνεσης είναι πρωταρχικής σημασίας
Πολιτισμός:
· Ο πολιτισμός διαμορφώνει τις πολιτικές, αλλά οι πολιτικές διαμορφώνουν τον πολιτισμό
· Οι ηγέτες δεν πρέπει να είναι κωφοί, αλλά μερικές φορές είναι καλό να είναι βαρήκοοι
Καινοτομία:
· Τα οικοσυστήματα καινοτομίας συνδυάζουν το ταλέντο, το κεφάλαιο και τη ρύθμιση βέλτιστα
· Η καινοτομία είναι παντού
«Στην ψηφιακή εποχή η γνώση και το ταλέντο είναι από τα κύρια περιουσιακά στοιχεία της χώρας. Άρα, χρειαζόμαστε καλά εκπαιδευτικά συστήματα και δεν είναι μόνο οι πλούσιες χώρες που μπορούν να τα έχουν. Η εκπαίδευση και οι υποδομές είναι ευθύνη του κράτους σε μια ανταγωνιστική οικονομία. Και τα δύο απαιτούν μακροχρόνιες πολιτικές και κοινωνική συναίνεση καθώς και βιωσιμότητα των πολιτικών πέρα από μία γενιά», τόνισε ο Σίμος Αναστασόπουλος, αναφερόμενος στο περιεχόμενο του βιβλίου. Επισήμανε, συμφωνώντας με τον Bris, ότι «η Ανταγωνιστικότητα είναι ένα KPI και οι μοχλοί είναι η εκπαίδευση, οι υποδομές, η τεχνολογία, to rule of law, οι αποτελεσματικές κεφαλαιαγορές, οι διαφανείς κυβερνήσεις, το καλό κανονιστικό πλαίσιο, οι φυσικοί πόροι, οι αξίες, και ο πολιτισμός». Χαρακτηριστικά είπε: «Δεν θέλουμε περισσότερο κανονιστικό πλαίσιο. Καλύτερο Θέλουμε, ώστε να προφυλάσσουμε και τους πελάτες μας και τους μετόχους μας. Οι αποτελεσματικές πολιτικές – δηλαδή οι ανταγωνιστικές πολιτικές – πρέπει να στοχεύουν στην αύξηση της παραγωγικότητας, στη μεγέθυνση των μισθών και των δαπανών κι έτσι σε κρατικά έσοδα μέσα από τη φορολογία. Το κράτος θα πρέπει να διαχειρίζεται τα δημόσια οικονομικά ώστε τόσο τα κόστη όσο και τα οφέλη να μοιράζονται δίκαια ενισχύοντας τη βιωσιμότητα και την περιβαλλοντική προστασία. Πρέπει να μειώνουν τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά».
Ο Νίκος Βέττας, υπογράμμισε τη διασύνδεση μεταξύ εθνικής ανταγωνιστικότητας και επιχειρηματικής επιτυχίας σημειώνοντας ότι στην περίπτωση της Ελλάδας, και της κρίσης που ξέσπασε από το 2008, δεν έγινε επαρκώς αντιληπτό ότι για την έξοδο της χώρας από την κρίση ήταν απαραίτητη η συμβολή ενός εύρωστου και εξωστρεφούς επιχειρηματικού τομέα. Οι διαμορφωτές πολιτικής, σημείωσε, επικεντρώθηκαν τα χρόνια της κρίσης στη διόρθωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών. Η διασύνδεση μεταξύ της επιχειρηματικής δομής της οικονομίας και των μακροοικονομικών ανισορροπιών ήταν όμως το σημείο κλειδί. Το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας, σημείωσε, αποτυπώθηκε στο εμπορικό ισοζύγιο, η δυσμενής εξέλιξη του οποίου αποτέλεσε βασική αιτία της κρίσης. Το ενδιαφέρον ωστόσο τα τελευταία χρόνια, ανέφερε ο κ. Βέττας, στην τρέχουσα κρίση, την κρίση που πυροδότησε ο κορωνοϊός, το εμπορικό ισοζύγιο έχει επιδεινωθεί, κυρίως λόγω των εξελίξεων στον τουρισμό, όμως οι εξαγωγές προϊόντων και η μεταποίηση έχουν ενισχυθεί σημαντικά, πράγμα που αποτελεί ιδιαίτερα ενθαρρυντική εξέλιξη. Υπογράμμισε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί πολλά σημαντικά βήματα στην κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων, ωστόσο, η προσπάθεια δεν έχει ολοκληρωθεί. Απαιτείται, σημείωσε, να προχωρήσουν και οι πιο δύσκολες στην πράξη μεταρρυθμίσεις που αφορούν τον πυρήνα της δημόσιας διοίκησης, την εκπαίδευση και τη δικαιοσύνη. Τέτοιας εμβέλειας μεταρρυθμίσεις, σημείωσε, απαιτούν και μια ελάχιστη συναίνεση στο πολιτικό σύστημα και υποστήριξη στην κοινωνία. Τέτοιες μεταρρυθμίσεις στον σκληρό πυρήνα του κράτους θα μεταδώσουν ένα ισχυρό μήνυμα στην επενδυτική κοινότητα και θα ενισχύσουν ουσιαστικά την ανταγωνιστικότητα της χώρας, τόνισε ο κ. Βέττας.
Στο “THE RIGHT PLACE: HOW NATIONAL COMPETITIVENESS MAKES OR BREAKS COMPANIES”, ο Bris, μας εξιστορεί μια πορεία 30 ετών, φέρνοντάς μας κοντά στα ευρήματα του IMD του Διεθνούς Κέντρου Ανταγωνιστικότητας, παρουσιάζοντάς τα με γλαφυρό τρόπο καθώς τα συνδυάζει με τα ταξίδια του στην Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Με τον ευρηματικό του τρόπο αντιλαμβανόμαστε γιατί η λειτουργία των διαφόρων οργανισμών εξαρτάται από το ευρύτερο περιβάλλον της χώρας και της περιφέρειάς τους. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι χρησιμεύει ως οδηγός τόσο για τις χώρες όσο και για τις εταιρείες που στοχεύουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε όλη τη συζήτηση εδώ