Η Τράπεζα Πειραιώς χρηματοδοτεί την εταιρεία ΑΤΤΙΚΗ ΠΙΤΤΑΣ, με σκοπό τη διάθεση του ανάλογου ποσού απευθείας στους παραγωγούς, ως πρόσθετη διευκόλυνση για τις άμεσες ανάγκες τους, που δημιουργήθηκαν λόγω της φωτιάς. Οι ανάγκες διαφέρουν από παραγωγό σε παραγωγό και περιλαμβάνουν:
Αντικατάσταση καμένων κυψελών ή ολόκληρων σμηνών.
Κάλυψη μεταφορικών, ειδικά για παραγωγούς που πρέπει να μετακινήσουν τα μελίσσια σε άλλες παραγωγικές περιοχές, οι οποίες βέβαια είναι πιο μακριά και τα χιλιόμετρα μετακίνησης είναι περισσότερα.
Κάλυψη εργατικού κόστους (βοήθεια σε άτομα), για τη μετακίνηση των κυψελών από τις πληγείσες περιοχές.
Κάποιες ανάγκες αγοράς εξοπλισμού (σε κάποιες περιπτώσεις και φορτηγών) για τη μετακίνηση των κυψελών.
Κάλυψη πρόσθετων εξόδων για τους παραγωγούς που μεταφέρουν τα μελίσσια τους (καταβολή ενοικίων στις νέες περιοχές που τοποθετούν τα σμήνη).
Η Αττική-Πίττας έχει ως προτεραιότητά της τη στήριξη της ελληνικής παραγωγής μελιού και των Ελλήνων επαγγελματιών παραγωγών. Από το 2002, έχει εντάξει στο οργανόγραμμα της ανεξάρτητο Τμήμα Ανάπτυξης Μελισσοκομίας. Το Τμήμα παρέχει συνεχή ενημέρωση προς τους μελισσοκόμους, υλοποιεί επιμορφωτικά σεμινάρια, συνεργάζεται με τα Τμήματα Μελισσοκομίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης για κοινές δράσεις, έχει υπ’ ευθύνη του τον Μετεωρολογικό Σταθμό στη Θάσο για να στέλνει πληροφορίες για τον καιρό σε παραγωγούς κι ενημερώνει τους παραγωγούς να εμπλακούν σε ερευνητικά προγράμματα που χρηματοδοτεί και συμμετέχει.
Για την Τράπεζα Πειραιώς η στήριξη του Αγροτοδιατροφικού Τομέα αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα. Η συνεισφορά του στην εθνική οικονομία είναι διαχρονικά ιδιαίτερα σημαντική, τόσο σε όρους προστιθέμενης αξίας, όσο και συμμετοχής στην απασχόληση. Παράλληλα, η ελληνική αγροδιατροφική βιομηχανία αποτελεί μια δυναμική βιομηχανία, με εξωστρεφή χαρακτήρα και σταθερή βελτίωση της θέσης της ως προς την ταυτότητα και αναγνωρισιμότητα των ελληνικών προϊόντων. Στόχος είναι η δημιουργία ενός βιώσιμου συστήματος αγροδιατροφικής παραγωγής, που ελαχιστοποιεί το περιβαλλοντικό αποτύπωμά του, ενισχύοντας παράλληλα την ανθεκτικότητά του σε πιθανές κρίσεις.