Στις δύο έρευνες, μέσα από τις απαντήσεις ναυτικών, αναδεικνύονται οι αιτίες αυτών των ιδιαίτερων δυσκολιών του ναυτικού επαγγέλματος. Ωστόσο, φαίνεται να υπάρχει μια κοινή συνισταμένη: η αριθμητική ανεπάρκεια του πληρώματος σε σχέση με τον μεγάλο φόρτο εργασίας.
Η πρόσφατη έρευνα έγινε σε συνεργασία με την οργάνωση ITF Seafarers’ Trust (ITFST), τμήμα της Διεθνούς Ομοσπονδίας εργαζόμενων στις Μεταφορές (ΔΟΜ- ITF) και πήραν μέρος 5879 ναυτικοί, διαφόρων εθνοτήτων, ναυτολογημένοι σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, με στόχο να καταγραφεί η συχνότητα των εξόδων στα λιμάνια των ναυτικών, η διάρκεια της κάθε εξόδου και να εντοπιστούν τα πιθανά εμπόδια. Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά:
Περισσότερο από το ένα τέταρτο των ναυτικών (ποσοστό 26%) δεν είχε καμία έξοδο στη στεριά. Το ένα τρίτο (33,2%) βγήκε στην ξηρά μόνο μία ή δύο φορές κατά τη διάρκεια της ναυτολόγησής του, που κατά μέσο όρο διαρκεί 6,6 μήνες. Το 10,7% βγήκε τρεις φορές στη στεριά, το 7,2% τέσσερις φορές και μόλις το 6,3% βγήκε στη στεριά περισσότερες από 12 φορές.
Οι αξιωματικοί έχουν τις λιγότερες πιθανότητες να βγουν στην ακτή, όπως και αυτοί που εργάζονταν σε ποντοπόρα πλοία και δεξαμενόπλοια. Σε καλύτερη- συγκριτικά- θέση ναυτικοί από το ξενοδοχειακό προσωπικό, τα μαγειρεία ή γιατροί σε επιβατηγά/ κρουαζιερόπλοια, που έχουν τις περισσότερες εξόδους με το 17% να βγαίνει στη στεριά περισσότερες από 12 φορές.