Τι συμβαίνει με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Το άστρο του λάμπει ψηλά από τότε που η G20 τριπλασίασε τα κεφάλαιά του νωρίτερα αυτό τον μήνα. Κι όμως το ΔΝΤ αρνείται να «ανάψει τον φάρο της ελπίδας» για την παγκόσμια οικονομία.
Οσο περισσότερο μιλάνε οι πολιτικοί για ελπίδες ανάκαμψης της οικονομίας, τόσο περισσότερο απαισιόδοξο γίνεται το ΔΝΤ.
Την Δευτέρα αύξησε τις εκτιμήσεις του για τις συνολικές διαγραφές στοιχείων ενεργητικού των τραπεζών στα 4,1 τρισ. δολάρια, την στιγμή που ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών έκανε λόγο για την επαρκή κεφαλαιοποίηση των ομίλων.
Τώρα το ΔΝΤ έκανε προβλέψεις για ανάπτυξη που θα τρομάξουν ακόμη και τους υποστηρικτές του σεναρίου των «αρκούδων».
Το Ταμείο περιμένει μια τεράστια κάμψη κατά 2,8% στο ΑΕΠ των Η.Π.Α φέτος. Αντίθετα με τις προβλέψεις των περισσότερων οικονομολόγων για ανάκαμψη στο δεύτερο μισό, το ΔΝΤ δεν βλέπει να βελτιώνεται η κατάσταση μέχρι τα μέσα του 2010.
Ακόμη και τότε υπολογίζει ότι η ανάπτυξη θα είναι μόλις της τάξης του 1,5%. Από την άλλη όμως, η Υπηρεσία Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (CBO), προβλέπει ανάπτυξη της τάξης του 4% το 2010.
Η απόκλιση είναι μεγάλη. Οι δυσοίωνες προβλέψεις του ΔΝΤ δεν περιορίζονται μόνο στις Η.Π.Α.
Τι θα κάνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα -η οποία προβλέπει συρρίκνωση του ΑΕΠ της Ευρωζώνης κατά 1,7% φέτος- με την εκτίμηση του ΔΝΤ για κάμψη της τάξης του 4,2%, με την οικονομία της Γερμανίας να συρρικνώνεται κατά 5,6%; Για την ταλαιπωρημένη ιαπωνική οικονομία προβλέπεται περαιτέρω μείωση.
Το ΔΝΤ υπολογίζει ότι το συνολικό ΑΕΠ σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο θα μειωθεί κατά 3,8% το 2009, δίχως να σημειώσει ανάπτυξη το 2010. Να το λάβετε αυτό υπ’ όψιν σας όταν εφαρμόσετε τα «τεστ αντοχής» (stress tests). Εν τω μεταξύ, τα πράγματα δεν είναι καλά ούτε για τις αναδυόμενες χώρες.
Η ανάπτυξη στην αναδυόμενη Ασία θα περιοριστεί στο ήμισυ (μόλις πάνω από 3%) και καλύτερα να αφήσουμε τις προβλέψεις για ορισμένα μέρη της ανατολικής Ευρώπης.
Ακόμη κι έτσι, ο αναπτυσσόμενος κόσμος δείχνει να είναι η μοναδική πηγή δυναμισμού για τα επόμενα χρόνια, με πρωταγωνιστές την Λατινική Αμερική, την Μέση Ανατολή και μέρη της Ασίας και της κεντρικής Ευρώπης.
Η περιβόητη θεωρία της αποσύνδεσης (decoupling) ίσως επιστρέψει -αν και κανείς δεν περίμενε ότι θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα.
(Από την εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ/FT THE LEX COLUMN, 28/04/2009)