Τα μηνύματα που έφτασαν από την Κοπεγχάγη ήταν σαφή και ηχηρά. Από τη μια πλευρά, οι επιστήμονες απ’ όλες σχεδόν τις κυβερνήσεις μάς είπαν ότι η κοινωνία θα πρέπει να αναθεωρήσει τη στρατηγική της ως προς τα ορυκτά καύσιμα, διαφορετικά θα βρεθεί αντιμέτωπη με την επικίνδυνη κλιματική αλλαγή. Από την άλλη πλευρά, πολλοί εκπρόσωποι σύγχρονων βιομηχανιών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μάς είπαν ότι οι τεχνολογίες τους –σε συνδυασμό με αποτελεσματική χρήση ενέργειας– μπορούν να δημιουργήσουν έναν κόσμο όπου δεν θα χρειαζόμαστε πλέον ορυκτά καύσιμα.
Ενας τέτοιος κόσμος, αν δημιουργηθεί γρήγορα, θα προσφέρει ελπίδες επιβίωσης ακόμη και στα πιο ευάλωτα κράτη, όπως οι Μαλδίβες που κινδυνεύουν να αφανιστούν λόγω της αύξησης της στάθμης των υδάτων. Ενας τέτοιος κόσμος θα περιόριζε επίσης, και ίσως τελικώς να εξαφάνιζε, και πολλές άλλες απειλές για την ασφάλειά μας, πέραν της κλιματικής αλλαγής. Επί παραδείγματι, ένας κόσμος που δεν θα εξαρτιόταν από το πετρέλαιο θα αποτελούσε λιγότερο γόνιμο έδαφος για την εμφάνιση τρομοκρατίας και τη δημιουργία οικονομικών κρίσεων που οφείλονται στην κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου. Σε έναν κόσμο που δεν θα χρησιμοποιούσε ορυκτά καύσιμα, οι υδάτινοι πόροι θα αυξάνονταν και θα ανανεώνονταν. Πόσο σύντομα, όμως, η βιομηχανία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν τέτοιο ασφαλή κόσμο;
Πολλοί βιομήχανοι εκτιμούν ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί σχετικά σύντομα, εντός δύο δεκαετιών, αν απλώς μεταφέραμε τα 72 δισ. δολάρια με τα οποία επιδοτούνται ετησίως οι βιομηχανίες των ορυκτών καυσίμων, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – μια δέσμευση η οποία έχει ήδη ληφθεί, αλλά δεν υιοθετήθηκε στην τελευταία σύνοδο των χωρών του G20. Αν υπάρξει συλλογική θέληση και αν αψηφήσουμε τα διαπλεκόμενα συμφέροντα, τότε θα δημιουργήσουμε έναν κόσμο χωρίς ορυκτά καύσιμα, έναν κόσμο πιο ασφαλή. Χιλιάδες άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτό είναι εφικτό.
Ο επιχειρηματικός κόσμος δίνει το παράδειγμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να το ακολουθήσουν. Οι επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το πόσο μπορούν να περιορίσουν τη χρήση των ορυκτών καυσίμων. Οι επενδυτές επενδύουν δισεκατομμύρια στην καθαρή ενέργεια. Επίσης, οι κοινωνίες σε πόλεις του κόσμου λαμβάνουν ανάλογες πρωτοβουλίες ως προς την περιορισμό των ορυκτών καυσίμων. Υπό μια έννοια, το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να επιταχύνουμε αυτό που ήδη συμβαίνει. Κάποτε θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η ασφάλειά μας διασφαλίζεται καλύτερα αν οι γείτονές μας είναι τόσο ασφαλείς όσο κι εμείς. Αυτό μας διδάσκει το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Οι πλημμύρες και οι ξηρασίες μας δείχνουν πώς μπορούν να καταστραφούν οι οικονομίες ολόκληρων χωρών. Θα πρέπει να νικήσουμε τον εχθρό της κλιματικής αλλαγής. Διαθέτουμε την τεχνολογία, διαθέτουμε τη στρατηγική και τους ανθρώπους που επιθυμούν να δώσουν αυτή τη μάχη. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι λιγότερα λόγια και περισσότερα έργα.
Ο Richard Branson είναι ιδρυτής του ομίλου Virgin και συνιδρυτής της οργάνωσης Carbon War Room.
(Από την εφημερίδα ΗΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19/12/2009)