Το ζήτημα του ελλιπούς νομοθετικού πλαισίου που διέπει τις εξορύξεις
υδρογονανθράκων φέρνει στο Ευρωκοινοβούλιο με γραπτή ερώτησή του, ο
Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων/Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο,
Νίκος Χρυσόγελος και θέτει ερωτήματα χωρίς να έχουν τεθεί στο δημόσιο διάλογο
στην Ελλάδα, ερωτήματα τα οποία πρέπει να λάβει υπόψη η ελληνική κοινωνία πριν
ολοκληρωθούν οι επιλογές που θα δεσμεύσουν τη χώρα μακροχρόνια σε εξορύξεις
υδρογονανθράκων σε οικολογικά ευαίσθητες και εύφλεκτες περιοχές.
Όπως αναφέρεται στην ερώτηση, η αρμόδια Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διαπιστώνει ότι η υπάρχουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν
προστατεύει επαρκώς από τους σοβαρούς κινδύνους που σχετίζονται με τις
υπεράκτιες εξορύξεις υδρογονανθράκων. Πιο συγκεκριμένα, δεν έχει ακόμα
διευθετηθεί το ζήτημα της ευθύνης της περιβαλλοντικής αποκατάστασης σε περίπτωση
ατυχήματος που έχει προταθεί να βαρύνει αποκλειστικά τον κάτοχο της άδειας
εξόρυξης καθώς και το ζήτημα της προέκτασης της περιοχής ευθύνης από τα 22 χλμ
που είναι σήμερα, στα 370 χλμ από την ακτή. Προσφάτως, μάλιστα, οι Ευρωβουλευτές
της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας κι Ασφάλειας Τροφίμων τοποθετήθηκαν
υπέρ της θέσπισης ξεκάθαρης νομοθεσίας που να απαιτεί από την ανάδοχο εταιρεία
και χρηματοοικονομικές εγγυήσεις για την κάλυψη δυνητικών κινδύνων από ατύχημα,
πράγμα που είναι σε θέση να επηρεάσει καθοριστικά την οικονομική βιωσιμότητα
εξορυκτικών επενδύσεων.
Ενώ, λοιπόν, είναι σε εξέλιξη η κατάρτιση της σχετικής νομοθεσίας σε
ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ελληνική κυβέρνηση μετά από εσπευσμένες διαδικασίες,
αξιολoγεί οκτώ προσφορές που κατέθεσαν εταιρείες για έρευνες πετρελαίου σε 3
περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, ενώ προχωρά σε διαγωνισμό για την πραγματοποίηση
μη αποκλειστικών σεισμικών ερευνών και σε θαλάσσιες περιοχές της Νότιας Κρήτης.
Προφανώς μπορεί να τεθεί θέμα συμβατότητας των ενεργειών της Ελληνικής
κυβέρνησης με την υπό διαμόρφωση Ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε σχετικά:
«Το ζήτημα των εξορύξεων υδρογονανθράκων πρέπει να προσεγγιστεί σε
ευρωπαϊκό επίπεδο. Το προτεινόμενο από την Κομισιόν νομοθετικό πλαίσιο έχει ως
στόχο να καλύψει το διαπιστωμένο κενό σε ό,τι αφορά τις εξορύξεις και να
συμβάλλει στην αποτροπή ατυχημάτων σαν αυτά του Κόλπου του Μεξικού και της
Βόρειας Θάλασσας, που, στην περίπτωση ειδικά της Μεσογείου, θα οδηγούσαν σε
αναντίστρεπτες καταστροφές με ανυπολόγιστες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και
οικονομικές συνέπειες. Η πρόσφατη συζήτηση αλλά και η απόφαση της Επιτροπής
Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφαλειας Τροφίμων – που υιοθέτησε
τροπολογίες των Πράσινων για υποχρέωση των εταιρειών να παρέχουν
χρηματοοικονομικές εγγυήσεις για την κάλυψη δυνητικών κινδύνων από ένα ατύχημα,
είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι, λοιπόν, καιρός και η Ελληνική κυβέρνηση
να σταματήσει να εξετάζει το ζήτημα της αξιοποίησης εγχώριων κοιτασμάτων
υδρογονανθράκων μονοδιάστατα και αποσπασματικά υπό την πίεση της οικονομικής
κρίσης και της αμφίβολης συμβολής των υδρογονανθράκων στην αντιμετώπισή της. Οι
εξορύξεις ενδέχεται να δημιουργήσουν πολύ περισσότερα προβλήματα από όσα θα
λύσουν, πολύ περισσότερο αν δεν ληφθούν υπόψη οι περιβαλλοντικοί και άλλοι
κίνδυνοι που πορκύπτουν από τις εξορύξεις, ιδιαίτερα σε μεγάλα βάθη ή/και
εύφλεκτες περιοχές αλλά και δεν υπολογιστεί το συνολικό κόστος που συνεπάγεται
μια τέτοια επιλογή. Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες
δεν έχουν τεθεί στο δημόσιο διάλογο όλα τα ερωτήματα για να μπορεί η κοινωνία να
λάβει συνειδητά τις σωστές αποφάσεις.
Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να αγνοείται το δεδομένο ότι το ενεργειακό
μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης διασφαλίζονται με βιώσιμο τρόπο με την πολύ
πιο αποφασιστική στροφή στις ΑΠΕ και την ενεργειακή αποδοτικότητα, που θα είναι
κεντρικές προτεραιότητες στα χρηματοδοτικά εργαλεία της νέας προγραμματικής
περιόδου 2014-2020».