Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να μετατρέψουν τον αέρα σε βενζίνη. Το
επίτευγμα ίσως μελλοντικά αποδειχτεί ορόσημο για την μαζική παραγωγή
καθαρής ενέργειας και αποτελέσει απάντηση τόσο στην ενεργειακή κρίση όσο
και στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος με «αέρια του θερμοκηπίου»,
εφόσον όμως στην πορεία ξεπεραστούν διάφορα εμπόδια.
Η μικρή βρετανική εταιρία με την εύγλωττη ονομασία Air Fuel Synthesis
(δηλαδή «σύνθεση καυσίμων από αέρα»), σύμφωνα με τη βρετανική
«Ιντιπέντεντ», χρησιμοποιεί μια επαναστατική τεχνολογία και έχει
καταφέρει να παράγει πέντε λίτρα βενζίνης από τον Αύγουστο, όταν έθεσε
σε λειτουργία μια μικρή μονάδα που παράγει καύσιμα από διοξείδιο του
άνθρακα και υδρατμούς του αέρα.
Η εταιρεία ελπίζει ότι μέσα στην επόμενη διετία θα δημιουργήσει ένα
μεγαλύτερο, μαζικής παραγωγής, εργοστάσιο που θα παράγει ένα τόνο
«αερο-βενζίνης» την ημέρα. Επίσης, σχεδιάζει να παράγει «πράσινα»
καύσιμα για τις αεροπορικές εταιρίες, ώστε τα αεροπορικά ταξίδια να
εκλύουν λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, όπως μετέδωσε το
Αθηναϊκό Πρακτορείο
.
Ο Τιμ Φοξ, επικεφαλής για θέματα ενέργειας και περιβάλλοντος του
Ινστιτούτου Μηχανολόγων Μηχανικών του Λονδίνου, δήλωσε ότι «ακούγεται
υπερβολικά καλό για να είναι αληθινό και όμως είναι αληθινό. Το κάνουν
πράγματι και το έχω δει με τα μάτια μου». Αν και η όλη διαδικασία
βρίσκεται ακόμα σε πιλοτικό στάδιο, ήδη έχει αποδειχτεί πως δουλεύει.
Όπως είπε ο επικεφαλής της εταιρίας Air Fuel Synthesis Πίτερ Χάρισον,
«παίρνουμε διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και υδρογόνο από το νερό
και τα μετατρέπουμε σε βενζίνη. Κανείς άλλος δεν κάνει κάτι τέτοιο
πουθενά στον κόσμο, από όσο ξέρουμε. Το προϊόν μοιάζει και μυρίζει σαν
βενζίνη, αλλά είναι πολύ πιο καθαρό από τη βενζίνη που προέρχεται από
πετρέλαιο. Επιπλέον, δεν περιέχει κανένα από τα πρόσθετα που υπάρχουν
στη συμβατική βενζίνη. Παρόλα αυτά, το προϊόν μας μπορεί να
χρησιμοποιηθεί στις υπάρχουσες μηχανές».
Ο Χάρισον τόνισε ότι το πλεονέκτημα της νέου τύπου βενζίνης είναι πως
δεν απαιτεί καμία αλλαγή στις υφιστάμενες υποδομές των μεταφορών, ενώ
δεν είναι αναγκαία καμία μετατροπή στα αυτοκίνητα, όπως τοποθέτηση έξτρα
μπαταριών, προσθήκη ειδικών κυψελών καυσίμου ή ντεπόζιτου υδρογόνου,
κάτι που απαιτούν οι εναλλακτικές τεχνολογίες (ηλεκτρικά οχήματα,
υβριδικά, υδρογόνου κ.α.).
Όπως είπε, «έως το τέλος του 2014, αν εξασφαλίσουμε την κατάλληλη
χρηματοδότηση, θα μπορούμε να παράγουμε βενζίνη χρησιμοποιώντας
ανανεώσιμη ενέργεια και θα το κάνουμε σε εμπορική βάση». Ο Χάρισον
εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι το πολύ σε 15 χρόνια θα λειτουργεί το
πρώτο εργοστάσιο μεγέθους διυλιστηρίου. «Αν παράγουμε τα δικά μας
καύσιμα, έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε την οικονομία μιας χώρας»,
υπογράμμισε.
Σε πρώτη φάση, η Air Fuel Synthesis σχεδιάζει να παράγει «αερο-βενζίνη»
που θα είναι δυνατό να αναμιχθεί με συμβατική βενζίνη. Προς το παρόν,
πάντως, η τεχνολογία δεν έχει αναπτυχθεί επαρκώς και δεν είναι αποδοτική
για να αξιοποιηθεί εμπορικά. Επειδή η απόσπαση του διοξειδίου του
άνθρακα από τον αέρα δεν έχει ωριμάσει αρκετά, η εταιρία αναγκάζεται να
χρησιμοποιεί πρόσθετο διοξείδιο που προμηθεύεται από άλλες βιομηχανικές
πηγές.
Διάφορες εταιρείες σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να βελτιώσουν την
τεχνολογία απόσπασης διοξειδίου από τον αέρα, μια διαδικασία που
κοστίζει περίπου 500 ευρώ ανά τόνο διοξειδίου. Φυσικά, όπως και με άλλες
πρωτοεμφανιζόμενες τεχνολογίες, το κόστος τους στην πορεία υποχώρησε
θεαματικά, κάτι που μπορεί να συμβεί και σε αυτή την περίπτωση.
(από www.real.gr, 19/10/2012)