Η Μόσχα αποθαρρύνει πλέον όλο και περισσότερο την φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό και η Κύπρος, που αποτελούσε προνομιακό προορισμό τους τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, θα το βιώσει αυτό μάλλον οδυνηρά.
Ωστόσο, και η επετειακή αφορμή της επίσκεψης έχει τον συμβολισμό της, ιδίως στην παρούσα συγκυρία των εντάσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κυπριακή Δημοκρατία εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να υπάρχει ως διεθνές υποκείμενο λόγω της στάσης της Σοβιετικής Ένωσης κατά την κρίση του 1964, ενώ και η Ρωσική Ομοσπονδία ως διάδοχο κράτος έκανε για πρώτη φορά μεταψυχροπολεμικά χρήση του δικαιώματος του βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με κυπριακή αφορμή, τις ημέρες του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν το 2004.
Σε μία φάση κατά την οποία οι ΗΠΑ μετατρέπουν και την Κύπρο σε μέτωπο του νέου Ψυχρού Πολέμου, επιχειρώντας να εκτοπίσουν τα ρωσικά συμφέροντα από το νησί μέσω του EastMed Act και της απόφασης για πώληση αμερικανικών "μη φονικών” εξοπλισμών στη Λευκωσία, το κύριο μήνυμα του Λαβρόφ είναι ότι η Ρωσία εξακολουθεί να είναι παρούσα και μάλιστα ως χώρα της ευρύτερης περιοχής και όχι ως μακρινός "τρίτος". Με φιλοδοξίες πιθανής διαμεσολάβησης ανάμεσα στην παλαιά φίλη Κύπρο και την νέα εταίρο Τουρκία.
Βολές κατά ΗΠΑ
"Ανησυχούμε για την κατάσταση στη Μεσόγειο, και όσον αφορά τις σχέσεις με την Τουρκία, είμαστε έτοιμοι να προωθήσουμε τη διεξαγωγή διαλόγου που θα βασίζεται στα αμοιβαία συμφέροντα και στην αναζήτηση λύσεων που θα είναι δίκαιες και θα βασίζονται στο διεθνές δίκαιο", ανέφερε ο Λαβρόφ στην αρχή της συνάντησης με τον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη και πρόσθεσε: "Ανησυχούμε πολύ ότι μια χώρα που βρίσκεται μακριά, οι ΗΠΑ, προσπαθεί να στρέψει τις χώρες που βρίσκονται εδώ τη μία εναντίον της άλλης και, γενικά, προωθεί τη γραμμή 'όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας' και αναγκάζει όλους τους άλλους να ακολουθήσουν αυτή τη γραμμή”.
Ακούγεται και ως έμμεση προειδοποίηση προς τους οικοδεσπότες του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών...
Το μήνυμα υποστηρίζεται με διάφορους τρόπους. Ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας μετέβη στην Κύπρο μετά από επίσκεψή του στην Δαμασκό, την πρώτη ύστερα από 12 χρόνια, η οποία τόσο σε συμβολικό επίπεδο, όσο ασφαλώς και στο επίπεδο των πολυάριθμων συμφωνιών που υπεγράφησαν, καταδεικνύει την εμπέδωση της ρωσικής παρουσίας στην ανατολική Μεσόγειο. Καταδεικνύει επίσης την πιστότητα της Μόσχας προς τους συμμάχους της, όσους τουλάχιστον ανταποκρίνονται και δεν ταλαντεύονται.
Η ρωσική αντίληψη του win-win (αντιπαρατιθέμενη περισσότερο ή λιγότερο ανοικτά προς την αμερικανική πολιτική της έντασης) υποστηρίζεται επίσης από την διαρκή επίκληση των κανόνων του διεθνούς δικαίου, η οποία στην περίπτωση του Κυπριακού μεταφράζεται σε μια αρκετά συνεπή στάση, που, όπως φρόντισε να τονίσει ο Λαβρόφ ενόψει της επίσκεψής του στη Λευκωσία, δεν μεταβάλλεται από τις συμπράξεις που εξασφαλίστηκαν το τελευταίο διάστημα με την Άγκυρα. Πρόκειται άλλωστε, όπως υπενθυμίζει καθημερινά η κατάσταση στην Συρία, για εύθραυστες συμπράξεις που δεν αναιρούν την αναζήτηση αντιβάρων. Και η ρωσική λογική της "διαμερισματοποίησης” της ατζέντας σημαίνει ότι η Κύπρος (περισσότερο και από την Ελλάδα) δεν φεύγει εύκολα από το "καντράν" της Μόσχας.
(από capital.gr)