«Οι πληθωριστικές πιέσεις στην Ευρώπη είναι της τάξης του 3 με 4%. Το φαινόμενο δεν είναι πανευρωπαϊκό όπως ισχυρίζεται ο κ Χατζηδάκης και είναι ανάγκη να εξεταστεί ο λόγος που η Ελλάδα, ειδικά σε τομείς αιχμής, εμφανίζει τόσο ακραία φαινόμενα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι ενώ στην Ελλάδα, η τιμή του ρεύματος μέχρι πριν από ένα χρόνο ήταν στο μέσο όρο της Ε.Ε., τώρα με τον διπλασιασμό της χονδρικής τιμής του ρεύματος, έχει κατακτήσει την πρωτιά με διαφορά στην Ευρώπη.
Εμείς από το Νοέμβριο είχαμε εντοπίσει και είχαμε επισημάνει διπλασιασμό των τιμών και ένα καθαρό κέρδος για τους παραγωγούς ενέργειας της τάξης περίπου 150 εκατομμυρίων. Το καμπανάκι που χτύπησε σήμαινε ότι υπάρχει ολιγοπωλιακή πρακτική από τους 4 βασικούς παραγωγούς ενέργειας. Και ενώ υπήρχαν τα σημάδια ότι η αγορά εύκολα θα μπορούσε να τεθεί εκτός ελέγχου, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια, παρότι έχουν τον θεσμικό ρόλο αλλά και καθήκον να το κάνουν.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η κυβέρνηση απαιτείται να λάβει άμεσα μέτρα για να αποτρέψει την ενεργειακή φτώχεια και τις αλυσιδωτές συνέπειες που αυτή θα επιφέρει. Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν είναι σε τρία επίπεδα. Είναι απόλυτη προτεραιότητα και καθοριστικής σημασίας παρέμβαση, α) να ελεγχθεί η τιμή στη χονδρική αγορά μέσω της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, β) να υπάρξει ένα ισχυρό κοινωνικό οικονομικό πακέτο προς τα ευάλωτα νοικοκυριά και γ) να δημιουργηθεί ταμείο στήριξης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας που να μεριμνά για τον διπλασιασμό του ενεργειακού κόστους και την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων».
Όπως σημείωσε ο κ Σταθάκης: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την περίοδο 2015-2019, κράτησε σταθερές τις τιμές του ρεύματος, μειώνοντάς το μεσοσταθμικά κατά 14%, ακριβώς γιατί θέλαμε να στηρίξουμε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Με δεδομένη την εμπειρία από την προηγούμενη περίοδο του πρώτου και δεύτερου μνημονίου όπου αύξησαν τις τιμές του ρεύματος κατά 40% και “κοκκίνισαν” τη ΔΕΗ με χρέη νοικοκυριών και επιχειρήσεων 1,3 δισεκατομμυρίων, τώρα κινδυνεύουμε να μπούμε σε μία τέτοια καινούργια περιπέτεια και έχει σημασία, να είναι σαφές, ότι η ενεργειακή πολιτική δεν μπορεί να αφεθεί στους κανόνες όπου έχουν διαμορφωθεί αυτή τη στιγμή. Χρειάζεται ισχυρή παρέμβαση προκειμένου να προλάβουμε τις κοινωνικές συνέπειες».
Από avgi.gr