Ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Φωτοβολταϊκών (
EPIA) θεωρεί ότι το κόστος που σχετίζεται
με την χρήση και επέκταση του δικτύου ηλεκτρισμού θα αυξηθεί στο εξής στην Ευρώπη
εκτός αν οι διαχειριστές των κρατών-μελών καταφέρουν να αναπτύξουν τα δίκτυα
παράλληλα με την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών.
Σε νέα έκθεση του συνδέσμου με τίτλο «Συνδέοντας τον Ήλιο», τονίζεται
επίσης ότι τα κράτη-μέλη έχουν υιοθετήσει πολύ χαμηλά μερίδια για τα φωτοβολταϊκά
στον προγραμματισμό τους σχετικά με τις ΑΠΕ, τον οποίο και υπέβαλαν πέρυσι στην
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κάτι που οφείλεται εν μέρει στο υψηλότερο κόστος που είχε τότε
η εν λόγω τεχνολογία. Με βάση τον προγραμματισμό της κάθε χώρας, προβλέπεται
συμμετοχή των φ/β σε ποσοστό λιγότερο του 2,4% της ηλεκτροπαραγωγής ως το 2020
πανευρωπαϊκά, ενώ η
EPIA
πιστεύει ότι θα μπορούσε να φτάσει το 4% στην χειρότερη των περιπτώσεων και στο
8% ή 12% αναλόγως των εμποδίων και των κινήτρων.
«Η εμπειρία έχει δείξει ότι η υποτίμηση της δυνατότητας των
φ/β οδηγεί σε λύσεις που δεν είναι ολοκληρωμένες, τόσο από την άποψη της ισχύος,
όσο και σε ότι έχει σχέση με τα δίκτυα», σημειώνεται στην έκθεση.
Παράλληλα, υπογραμμίζονται τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των
φωτοβολταϊκών, όπως η εγκατάστασή τους κοντά στα κέντρα κατανάλωσης ηλεκτρισμού,
η κορύφωση της παραγωγής στις ώρες αιχμής, καθώς και η αξιοπιστία. Επίσης, τονίζεται
η συμπληρωματικότητα μεταξύ των αιολικών και των φωτοβολταϊκών, που θα μπορούσε
να μειώσει την ανάγκη για ύπαρξη μονάδων βάσης με ορυκτά καύσιμα στο μέλλον.
Τέλος, γίνεται λόγος και για έναν στόχο συμμετοχής των
φωτοβολταϊκών σε ποσοστό 15% στην ηλεκτροπαραγωγή της Ε.Ε. ως το 2030, με έμφαση
στις αγορές του νότου, όπως η Ελλάδα και η Ισπανία. Στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή υπάρχει
πολιτική βούληση για να επικεντρωθούν τα έργα αυτά στις περιοχές με πιο έντονη
ηλιοφάνεια, με άξονες προγράμματα όπως το «
Desertec» και το «Ήλιος», με ταυτόχρονη μεταφορά της παραγόμενης
ενέργειας στις υπόλοιπες χώρες. Σύμφωνα με την
EPIA, κάτι τέτοιο θα απαιτούσε μεν λιγότερα
φωτοβολταϊκά από ότι ένα σενάριο με διαμοιρασμένη κατανομή ισχύος ανά την Ε.Ε.,
αλλά παράλληλα θα απαιτούσε πολύ περισσότερες επενδύσεις για τα δίκτυα μεταφοράς
μεγάλων αποστάσεων. Αυτό στην πράξη θα στοιχίσει πολύ περισσότερο, θεωρεί ο σύνδεσμος.