Δεν είχα την τύχη να γνωρίσω ποτέ τον κ. Σόλωνα Κασίνη, πρώην
εκτελεστικό αντιπρόεδρο της ΚΡΕΤΥΚ, ο οποίος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση
από το κομματικό κράτος που στήνει ο σκληρός πυρήνας των ανθρώπων του
Νίκου Αναστασιάδη μέσα στον Δημοκρατικό Συναγερμό, και ο οποίος ΔΕΝ έχει
σχέση με τον σημερινό πρόεδρό του, κ. Αβέρωφ Νεοφύτου.
Έχω ακούσει μόνο θετικά για τον άνθρωπο αυτό, που τιμούν οι πάντες στον
χώρο της ενέργειας στο εξωτερικό και ο οποίος αποδεδειγμένα εργάστηκε
έντιμα και σκληρά για να βρίσκεται η Κύπρος μία ανάσα από τα έσοδα των
υδρογονανθράκων, που βρέθηκαν εντός της κυπριακής Αποκλειστικής
Οικονομικής Ζώνης.
Ο τρόπος με τον οποίο τον εξανάγκασαν σε
παραίτηση είναι χαρακτηριστικό λαίμαργων και πεινασμένων για χρήμα
ανθρώπων και θα το υπογραμμίσω από την αρχή του κειμένου αυτού: Αυτή η
ιστορία θα εξελιχθεί σε μπούμερανγκ για τον Πρόεδρο της Κυπριακής
Δημοκρατίας, ο οποίος δείχνει με αυτές τις ενέργειες και αποφάσεις να
βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Διότι κανένας σοβαρός ηγέτης, που
αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των στιγμών για την Κύπρο, δεν θα
επέτρεπε στους σπιούνους που τον περιτριγυρίζουν, και που
εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες του, να εξωθήσουν σε παραίτηση τον κ.
Κασίνη, στον οποίο έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη οι εταίροι της Κύπρου στα
θέματα ενέργειας.
Έχουν ακουστεί πάρα πολλά για τον «χορό» που
στήθηκε γύρω από τους υδρογονάνθρακες. Και η προηγούμενη κυβέρνηση, και η
σημερινή, αναδεικνύουν σε κομματικό τσιφλίκι την εθνική αυτή υπόθεση,
ενώ θα έπρεπε και ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας και ο σημερινός Πρόεδρος να
είχαν επιλέξει τους καλύτερους και τους πιο έντιμους και να τους είχαν
δώσει εντολή να ολοκληρώσουν το συντομότερο δυνατόν τις διαδικασίες ώστε
το νησί και ο κυπριακός λαός να γευθούν τους καρπούς της κυπριακής
θάλασσας. Προτίμησαν να ασκήσουν έλεγχο μέσω των κομμάτων τους, του ΑΚΕΛ
και του ΔΗΣΥ, και με τον τρόπο αυτό καθυστέρησαν και τώρα τρέχουν και
δεν προλαβαίνουν. Όταν οι εταίροι στην υπόθεση αυτή αλληθωρίζουν προς
χώρες της Μέσης Ανατολής, ακόμα και την Τουρκία, το κάνουν διότι
απουσιάζει πλέον η εμπιστοσύνη προς τις επιλογές του ΑΚΕΛ και του
παλαιού ΔΗΣΥ.
Ο κ. Κασίνης δήλωσε στη «Σημερινή» ότι τον έπνιγε
ένα δίχτυ περιθωριοποίησης προσθέτοντας ότι «με γνωρίζουν σημαντικοί
επιστήμονες, πολιτικοί και ακαδημαϊκοί στο εξωτερικό, με προσεγγίζουν
μετά τις παρουσιάσεις μου στα συνέδρια, για θέματα ενέργειας και φυσικού
αερίου, αλλά εγώ, εδώ στην Κύπρο, δεν έχω επικοινωνία με τους υπουργούς
για να τα προωθήσουμε». Βαριά η κατηγορία και επειδή οι ξένοι ομιλούν
με σεβασμό για τον κ. Κασίνη πιστεύω πως δεν υπερβάλλει. Είναι απλά η
αλήθεια.
Επειδή ο κ. Κασίνης απέδειξε ότι αγαπά με πάθος την
Κύπρο και επειδή γνωρίζει πολλά απ’ ό,τι πληροφορούμαι από σοβαρούς
ανθρώπους στην Ουάσιγκτον, που ασχολούνται με τους υδρογονάνθρακες,
πιστεύω ότι πρέπει «να τα πει» έξω από τα δόντια διότι θα προσφέρει
υψίστη εθνική υπηρεσία. Εάν όντως πιστεύει ότι η περίεργη κωλυσιεργία
της παρούσας Κυβέρνησης έχει άλλους στόχους, που ίσως να βλάψουν την
Κύπρο, να μιλήσει τώρα τη γλώσσα της αλήθειας. Ο λαός θα το εκτιμήσει
και θα τιμήσει τη γενναιότητά του.
Στις επαφές του πρωθυπουργού
της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον η συζήτηση για την ενέργεια στη Μεσόγειο
είχε υψηλότατη θέση στην ατζέντα των συνομιλιών του. Η αμερικανική
κυβέρνηση πιστεύει ότι η συνεργασία της Κύπρου με το Ισραήλ και την
Ελλάδα θα μπορούσε να αναδείξει τη Μεσόγειο σε νέο «Περσικό Κόλπο». Μόνο
και μόνο η σκέψη προδιαθέτει για τη στιγμή της αποδέσμευσης από το
Μνημόνιο και τη λύτρωση του λαού.
Άλλωστε πιστεύω ότι ούτε ο κ.
Αναστασιάδης έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι αν πραγματικά επιθυμεί να
φέρει την ίδια την Τουρκία στο τραπέζι και να έχει κέρδη η Κύπρος στις
διαπραγματεύσεις, ο μοναδικός τρόπος είναι ο φυσικός πλούτος και η
σύμπραξη με το Ισραήλ, το οποίο -ότι και να λένε οι φίλοι του κ.
Ντάουνερ- δεν θέλει την Τουρκία στα πόδια του.
Είναι μία
αναξιόπιστη χώρα, έντονα ανθελληνική και αντισημιτική, που δεν θα
αποδεχθεί ποτέ την ύπαρξη του Εβραϊκού Κράτους και την ανεξαρτησία της
Κύπρου. Ο κ. Αναστασιάδης πρέπει να σταματήσει τον κατήφορο που τον
οδηγούν οι συνεργάτες του, και οι οποίοι αδυνατούν να αντιληφθούν πως η
ενέργεια δεν είναι παιγνίδι για τους ερασιτέχνες θαυμαστές του Ταγίπ
Ερντογάν…
(http://mignatiou.com)