Δύο ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής την Πέμπτη και Παρασκευή 18 και 19 Δεκεμβρίου ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ρέντσι στον απολογισμό της εξάμηνης ιταλικής προεδρίας ενώπιον της ιταλικής Βουλής είπε ελεύθερα και χωρίς αναστολές αυτά που επί του παρόντος και για το ορατό μέλλον δεν μπορεί να πει ούτε σε Σύνοδο των ηγετών των «28» της Ε.Ε., ούτε πολύ περισσότερο στο Βερολίνο ενώπιον της Μέρκελ.
Οι καίριες επισημάνσεις του Ρέντσι θα είχαν περισσότερη αξία αν είχαν τη μορφή Βέτο στα άχρωμα, άοσμα και συναινετικά συμπεράσματα των Συνόδων Κορυφής, που θυμίζουν τη δημώδη ελληνική θυμοσοφία «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» ή σε πιο ραφιναρισμένη εκδοχή το μονόπρακτο θεατρικό έργο του Τσέχοφ «οι βλαβερές συνέπειες του καπνού», όπου ο ήρωας γιατρός εκθέτει στο κοινό τα οικογενειακά και προσωπικά του αδιέξοδα χωρίς καμιά αναφορά στις παρενέργειες της νικοτίνης.
Η αλλάζουμε κατεύθυνση ή χάνουμε την Ευρώπη είπε ο Ρέντσι, σε μια ευθεία αμφισβήτηση τόσο της μονομερούς δημοσιονομικής λιτότητας, όσο και της θεοποίησης των ποσοστών και των αριθμών. Ο Ρέντσι ειρωνεύτηκε την Μέρκελ, καθώς τόνισε ότι πρέπει να σταματήσουν οι υποδείξεις του τύπου «κάντε τα μαθήματά σας» που είναι μια από τις αγαπημένες ατάκες της καγκελαρίου και στο τέλος της ομιλίας του κάλεσε τον νέο πρόεδρο της Κομισιόν Γιούνκερ να πει και να κάνει όλα όσα ο ίδιος και ο Ολάντ σκέπτονται για την Κρίση στην Ευρωζώνη και δεν τολμούν να πουν στο Βερολίνο, για να παραφράσουμε τον τίτλο της γνωστής ταινίας του Γούντι Αλεν. Με κομμένα τα φτερά, ο Ρέντσι βλέπει ότι αν η Μέρκελ δεν ανάψει το «πράσινο φως» για αποφασιστική στροφή, δεν χάνουμε μόνον την Ευρώπη, αλλά ο ίδιος και το κόμμα του κινδυνεύουν να χάσουν πρόωρα την πρωθυπουργία και την εξουσία. Δραματική προειδοποίηση, την οποία επιβεβαιώνουν τα όσα εκτυλίχθηκαν την εβδομάδα που πέρασε.
Η μάχη της Φρανκφούρτης
Η Φρανκφούρτη δεν είναι μόνον η οικονομική και χρηματιστηριακή πρωτεύουσα της Ευρώπης, η έδρα της Μπούντεσμπανκ αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι η πόλη όπου στην Επανάσταση του 1848 στις γερμανόφωνες χώρες συνήλθε Εθνοσυνέλευση στον ιστορικό Ναό Paulkirche όπου ναυάγησε η προσπάθεια για μια ενιαία δημοκρατική Γερμανία, κυρίως με υπαιτιότητα της μιλιταριστικής και ημιφεουδαρχικής Πρωσίας, που ήθελε μια εκ των άνω περιοριστική και επιλεκτική ενοποίηση μόνον με τους όρους της, την πλήρη δηλαδή υποταγή των άλλων κρατών και κρατιδίων στην παντοδυναμία της.
Σήμερα στη Φρανκφούρτη μαίνεται η μάχη των δύο κεντρικών τραπεζιτών, του επικεφαλής της Eυρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ντράγκι και του επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ Βάιντεμαν. Ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι η θεσμική ανεξαρτησία της ΕΚΤ και η ισχύς του Ντράγκι οφείλεται στην εμμονή της Γερμανίας η Κεντρική Τράπεζα της Ευρωζώνης να λειτουργήσει στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο με την ανεξέλεγκτη από πολιτική εποπτεία Μπούντεσμπανκ. Έτσι κανείς δεν μπορεί θεσμικά να εμποδίσει τον Ντράγκι και την πλειοψηφία του Δ.Σ. της Eυρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να προχωρήσουν στο τύπωμα χρήματος εντός του Ιανουαρίου και ταυτόχρονα ουδείς μπορεί να εξαναγκάσει τον Βάιντεμαν και την Μπούντεσμπανκ τουλάχιστον να σιωπήσουν μέχρι να κριθεί στην πράξη η σταθεροποιητική επίδραση και αναπτυξιακή δυναμική που αναμένεται να προκύψει από την ποσοτική επέκταση, την οποία έχουν ήδη από καιρό προεξοφλήσει οι αγορές.
Σκοτσέζικο ντους
Τη προηγούμενη Δευτέρα το Μηνιαίο Δελτίο της Μπούντεσμπανκ έδωσε την ψευδαίσθηση ότι η Γερμανία ετοιμάζεται να προσγειωθεί στην πραγματικότητα, να καταγράψει το αυτονόητο, με τις πρώτες αντιδράσεις και σχόλια να δίνουν την εικόνα που θα είχαμε μπροστά στο Ναό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, αν ο Ποντίφικας διακήρυττε ότι οι προγαμιαίες σχέσεις δεν είναι πλέον αμαρτία για έναν καθολικό! Τι έλεγε λοιπόν το Δελτίο που διαβάζεται ως ιερό βιβλίο κάτι μεταξύ Τόρα και Βέδας από τους εταίρους του Βερολίνου στην Ευρωζώνη; Οτι η πτώση της τιμής του πετρελαίου επιταχύνει τη δυναμική και διογκώνει τον κίνδυνο εγκλωβισμού της Ευρωζώνης σε σπιράλ αποπληθωρισμού και είναι λογικό να αναμένονται τα αντισυμβατικά μέτρα τα οποία έχουν αποφασισθεί από το Δ.Σ. της Eυρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Μιά εξέλιξη με βαρύνουσα σημασία, καθώς μέχρι τότε τόσο ο Σόιμπλε όσο και ο Βάιντεμαν δεν δέχονταν ότι υπάρχει κίνδυνος αποπληθωρισμού και ύφεσης.
Τα γεγονότα όμως, όπως έλεγε και ο Λένιν, είναι ξεροκέφαλα. Η πτώση της τιμής του πετρελαίου πλήττει μετωπικά την οικονομία της Ρωσίας, με το ρούβλι να καταρρέει και την πλειονότητα των ειδημόνων να προβλέπουν ντόμινο εξάπλωσης της κρίσης στο σύνολο των αναδυόμενων αγορών.Με άλλα λόγια, κίνδυνος ιαπωνικής χαμένης δεκαετίας για τη Γερμανία και την Ευρωζώνη, με τον αποπληθωρισμό να οδηγεί στη χρόνια ύφεση και στη μαζική αορίστου χρόνου ανεργία, στην κοινωνική ανάφλεξη και πολιτική αποσταθεροποίηση και ταυτόχρονα στην πλήρη ακύρωση και διάψευση κάθε σεναρίου, σχεδίου Β, ή ψευδαίσθησης και φαντασίωσης στο Βερολίνο για μοναχικό γερμανικό δρόμο στην παγκοσμιοποίηση, με εταίρους αντί των προβληματικών χωρών του Νότου συν τη Γαλλία, τις αναδυόμενες αγορές και κυρίως την Ομάδα BRICS.
Για όσους βιάστηκαν να πανηγυρίσουν την προσγείωση της Γερμανίας στην πραγματικότητα, τους επιφυλασσόταν η εμπειρία του σκοτσέζικου ντους: Την περασμένη Τρίτη ο επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ Βάιντεμαν ήταν όσο μπορούσε πιο σαφής. Ακόμη, τόνισε, και στην περίπτωση αρνητικού πληθωρισμού με όλους τους συνεπακόλουθους κινδύνους παρατεταμένης ύφεσης, το τύπωμα χρήματος εξακολουθεί να είναι προβληματική επιλογή!
Ο Βάιντεμαν δεν μπορεί να σταματήσει το Ντράγκι, ούτε να εξαγριώσει τις αγορές που δανείζουν την Ευρωζώνη με ιστορικά χαμηλά επιτόκια χάρη στον επικεφαλής της ΕΚΤ, που στις 26 Ιουλίου του 2012 είπε σε μια Διεθνή Επενδυτική Διάσκεψη στο Λονδίνο τη μαγική φράση «θα κάνω ό,τι χρειασθεί για να προστατέψω την Ευρωζώνη». Εύλογα λοιπόν τίθεται το ερώτημα σε τι αποβλέπει η σκληρή και απερίφραστη δημόσια αμφισβήτηση μιας κατά πλειοψηφία ειλημμένης απόφασης στο παρά πέντε της εφαρμογής της.
Τα κατά συρροή ψεύδη του Βερολίνου -
Πολύ καλό για να είναι αληθινό
Η περίπτωση του κατά συρροή ψευδόμενου για να αποφύγει τις ευθύνες του που τελικά πιστεύει και ο ίδιος τα ψέματα που λέει, είναι μια τυπική περίπτωση καταγεγραμμένη από τα πρώτα βήματα της ψυχανάλυσης.
Τα κατά συρροή ψεύδη του Βερολίνου μετά την έκρηξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης το φθινόπωρο του 2008 είναι αναρίθμητα. Επιλεκτικά και μόνο να θυμηθούμε τις εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία που ανάγκασαν τη Μέρκελ να φέρει την Αθήνα στο χείλος του γκρεμού πριν ανάψει στο παρά πέντε το «πράσινο φως» για τη διάσωσή της, τον παθολογικό φόβο του πληθωρισμού που λειτουργεί στη Γερμανία όπως στην Ελλάδα το σύνδρομο της πείνας στην Κατοχή, και τέλος η αίσθηση ότι οι ενάρετοι Γερμανοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το ενάρετο Μάρκο υπό την εκβιαστική πίεση τω αμαρτωλών και σπάταλων εταίρων τους, κυρίως δηλαδή της Γαλλίας.
Θα πέσει μαχόμενος...
Ένας λοιπόν από τους λόγους που ο Βάιντεμαν με ψυχολογία Ζίγκφριντ ετοιμάζεται να κλεισθεί και να πέσει ηρωικά μαχόμενος στο Μπούνκερ, είναι όλα τα παραπάνω, που αθροιστικά οδηγούν την πολιτική ελίτ και την κοινή γνώμη στη Γερμανία να ζουν σε ένα παράλληλο με τους εταίρους τους στην Ευρωζώνη, σύμπαν.
Έτσι, την εβδομάδα που πέρασε η Γερμανία έκανε ένα βήμα μπρος και δύο πίσω και ο Βάιντεμαν μάς παραπέμπει με τα λεγόμενά του στον ήρωα του έργου του Πέτερ Χάντκε, που μετέφερε αριστουργηματικά στην οθόνη ο Βιμ Βέντερς, την αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι, με τον επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ στον ρόλο του πρώτου και τον επικεφαλής της ΕΚΤ στο ρόλο του δεύτερου.
Σε τι συνίσταται η αγωνία του τερματοφύλακα Βάιντεμαν. Είναι κρίση συνείδησης και αξιών του αυστηρού προτεστάντη που υποφέρει από την ροπή των εταίρων του προς την αμαρτία ή πολύ απλά και κυνικά επίγνωση ότι όταν υπάρξει η ρευστότητα του Ντράγκι οι εταίροι της Γερμανίας στην Ευρωζώνη θα αποκτήσουν ξανά φωνή και δυνατότητα διαφωνίας με το Βερολίνο;
(από την Εφημερίδα: "Ημερησία")