Στην
αντεπίθεση περνά η
Gazprom
τη στιγμή που η Κομισιόν ετοιμάζει την εκκίνηση διαδικασίας για μονοπωλιακές
πρακτικές του ρωσικού κρατικού κολοσσού φυσικού αερίου που, σύμφωνα με την ΕΕ,
προκαλούν υπερβολικές χρεώσεις στους ανατολικοευρωπαίους καταναλωτές. Όπως δήλωσε
στις 13 Απριλίου ο επικεφαλής της
Gazprom, μία ενιαία τιμή πώλησης αερίου προς
όλους τους Ευρωπαίους πελάτες της δε θα σημάνει μείωση αλλά εξίσωση χρεώσεων με
τα υψηλότερα επίπεδα.
Η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή κατηγορεί την
Gazprom για τη διαφοροποίηση των τιμών στους
διάφορους Ευρωπαίους πελάτες της και προωθεί την ομαδοποίησή τους ώστε να έχουν
μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό.
«Δεν
καταλαβαίνουμε γιατί μας κατηγορούν για τον καθορισμό διαφορετικών τιμών» ανά
πελάτη, απαντά ο επικεφαλής της
Gazprom Αλεξέι Μίλλερ, προειδοποιώντας ότι «αν
η Κομισιόν επιμείνει σε εξίσωση τιμών, η κοινή τιμή δεν θα είναι η χαμηλότερη,
αλλά, προφανέστατα, θα είναι η υψηλότερη», αναφέρει δημοσίευμα των
Financial
Times.
Η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή επιδιώκει να αποκτήσει εποπτικές εξουσίες στη σύναψη των συμβολαίων με
την ρωσική εταιρεία φυσικού αερίου, ενώ, παράλληλα, μέσα από την ομαδοποίηση
των καταναλωτών στις διαπραγματεύσεις με αυτήν, στοχεύει σε κοινές παραγγελίες
των διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών σε μεγαλύτερες ποσότητες.
Ωστόσο, η
Gazprom
προβάλλει το επιχείρημα πως η ΕΕ
αποτελεί μία «πολυδιασπασμένη αγορά» με το ενεργειακό μείγμα να ποικίλλει ανά
κράτος-μέλος. Πραγματικά, αν και συνολικά η Ε.Ε. προμηθεύεται το ένα τρίτου του
αερίου που χρειάζεται για τις ανάγκες της από τη Ρωσία, σε κάποιες χώρες της Ανατολικής
Ευρώπης αυτή η εξάρτηση φτάνει σχεδόν το 100%.
Κάποιες από
αυτές τις χώρες, και κυρίως τα κράτη της Βαλτικής και η Πολωνία, επιμένουν ότι η
Μόσχα έχει χρησιμοποιήσει τις τιμές του αερίου ως «όπλο» για την άσκηση
πολιτικής πίεσης σε βάρος τους, προβαίνοντας σε χρεώσεις που ξεπερνούν κατά
πολύ αυτές που απολαμβάνει η Γερμανία από την
Gazprom.
Προς τα
επίπεδα των τιμών που έχει επιτύχει το Βερολίνο επιδιώκουν οι κοινοτικοί
αξιωματούχοι να μετατοπιστούν οι χρεώσεις που επιβάλλουν οι Ρώσοι και στην υπόλοιπη
Ευρώπη. Μάλιστα, το 2013 η γερμανική
RWE κέρδισε
υπόθεση τιμολόγησης κατά της
Gazprom
σε διαιτητικό δικαστήριο.
Σε αυτά τα
επιχειρήματα ο Αλεξέι Μίλλερ απαντά πως η Γερμανία κατάφερε να κερδίσει τις χαμηλότερες
αυτές χρεώσεις λόγω του ενεργειακού της μείγματος και του ρόλου που παίζουν οι
εταιρείες κοινής ωφέλειας στην παραγωγική της αλυσίδα. «Έχουμε μελετήσει την
γερμανική αγορά και έχουμε κατανοήσει τον ρόλο που παίζει το αέριο σε αυτήν»,
τονίζει.
Άλλη μία
απαίτηση της Ε.Ε., αυτή της απομάκρυνσης από το μοντέλο της τιμολόγησης του
αερίου σε σχέση με την τιμή του αργού, συναντά επίσης την αντίθεση της ρωσικής
πλευράς. Ο Μίλλερ επικαλείται το παράδειγμα της αγοράς της Ασίας, όπου η
τιμολόγηση του αερίου με βάση την τιμή του πετρελαίου αποτελεί την κυρίαρχη πρακτική.
Πάντως, η
Gazprom, παρά τη
διαφορά με τις Βρυξέλλες στο θέμα των τιμών του αερίου, δεν επιδιώκει την πλήρη
ρήξη των σχέσεων με την Ε.Ε., σε μια στιγμή, μάλιστα, που η τελευταία επιδιώκει
να βρει κοινό τόπο με την Μόσχα σε θέματα όπως ο αποκλεισμός των ανταγωνιστών
του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού από την αγορά και οι προσπάθειες των Ρώσων να εμποδίσουν
την επαναπώληση ποσοτήτων ρωσικού αερίου στην Ουκρανία εκ μέρος των Ευρωπαίων.
Ο Μίλλερ
δηλώνει αισιόδοξος πως η Ε.Ε. θα επιδείξει μια σειρά από «εποικοδομητικές
αλλαγές» στη στάση της και πως η εμπιστοσύνη ανάμεσα στην
Gazprom
και τις Βρυξέλλες θα αποκατασταθεί,
παρά τη διαφωνία στο θέμα της δεσπόζουσας θέσης της εταιρείας στην ευρωπαϊκή
αγορά αερίου.
Όπως τονίζει,
«η
Gazprom
είναι βέβαιη πως τίποτα δεν μπορεί
να συμβεί που θα εμποδίσει αυτήν και την Ε.Ε., ως καταναλωτή, από το να
συνεχίσουν να αποτελούν σημαντικούς και κεντρικής σημασίας εταίρους στον χώρο της
αγοράς φυσικού αερίου. Γνωρίζουμε πως το ρωσικό φυσικό αέριο δεν θα
υποκατασταθεί», καταλήγει με αυτοπεποίθηση ο «ισχυρός ανήρ» του ρωσικού
κρατικού ενεργειακού κολοσσού.