Παρ, 13 Δεκεμβρίου 2013 - 10:50
Φθάνει λίγο να ξύσεις την απατηλή, αστραφτερή επιφάνεια του «πολιτισμένου» ανθρώπου, για να αναδυθεί, από κάτω, ιταμή, απειλητική, ή παγερή γκριμάτσα του προαιώνιου θηρίου της λόγχης. Άτομα, κοινωνικές ομάδες, έθνη, κράτη και λαοί, με κόπο κρύβουν, πίσω από τη μάσκα της αγαστής κοινωνικότητας, τα ερεβώδη, ακατανίκητα ορμέμφυτα, που, πάντα, κυβερνούν τον κόσμο: Την αδιάλλακτη παρόρμηση της αυτοσυντηρήσεως, την αμείλικτη συνδιαλλαγή στο νόμο του ισχυροτέρου, την αδυσώπητη ροπή, προς την εκμηδένιση, το φόνο, την αρπαγή και την καταστροφή