Δευ, 7 Ιουνίου 2010 - 12:25
Η παρακμή της πολιτικής μας ζωής αποτελεί επιφαινόμενο. Χωρίς εθνικό όραμα η πολιτική μετατρέπεται σε άγονο ανταγωνισμό ανάμεσα σε αντιφατικές φιλοδοξίες και συμφέροντα. Το όραμα αφορμάται από την όραση∙ προϋποθέτει, δηλαδή να έχουμε στον οπτικό μας ορίζοντα το μέλλον, είτε ως ευκαιρία προς εκμετάλλευση, είτε ως κίνδυνο προς αποτροπήν. Κατά τη Μεταπολίτευση, ο κίνδυνος του πολέμου και η ελπίδα του εκδημοκρατισμού ανήγαγαν σε όραμα τον εξευρωπαϊσμό, επιδίωξη η οποία δικαιώθηκε με την κατάρρευση του κομμουνισμού και την ευρωπαϊκή οικοδόμηση