Τρι, 5 Μαΐου 2009 - 10:04
Όταν εμφανίστηκε η «νέα αριστερά», τη δεκαετία του '60, συνέβη κάτι ακόμα, που θα σημάδευε τις αμερικανικές ελίτ τις επόμενες δεκαετίες: κυριάρχησε η αντίληψη πως η σοσιαλδημοκρατική δυτική Ευρώπη υπερείχε κατά πολύ των καπιταλιστικών Ηνωμένων Πολιτειών. Στα κοκτέιλ πάρτι που γίνονταν στα περιθώρια των επιστημονικών συνεδρίων στην Ευρώπη, οι καημένοι οι Αμερικάνοι καθηγητές ήταν καταδικασμένοι να μετατρέπονται σε «σάκο του μποξ», απολογούμενοι για το τελευταίο όνειδος της χώρας τους: το Βιετνάμ, το Ουοτεργκέιτ, το Ιράκ, το ρατσισμό, τη θανατική καταδίκη, την υγειονομική περίθαλψη. Για ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής αριστεράς, η δυτική Ευρώπη μετατράπηκε -ούτε λίγο, ούτε πολύ- σε σύγχρονη ουτοπία.