Δευ, 28 Ιανουαρίου 2008 - 05:05
Κατά έναν περίεργο – αρκετά πικρό μάλιστα – τρόπο καταλήγει να είναι θετικό το ότι το ταξίδι του Κώστα Καραμανλή στην Άγκυρα έγινε μέσα στην απόλυτα δυσάρεστη και αδιέξοδη κατάσταση της εσωτερικής μας πολιτικής σκηνής. Με την προϊούσα απονομιμοποίηση του ίδιου του Πρωθυπουργού, συν της ηγετικής στρώσης της σημερινής ΝΔ, συν της αντιπολιτευτικής πρότασης (=απουσίας) του ΠαΣοΚ, όχι δε τόσο από τη Ζαχοπουλιάδα όσο από εκείνα που έφερε στην επιφάνεια: υπερπροθυμία της εξουσίας να παίζει σε σκοτεινά παιχνίδια ή να αμυνθεί παίζοντας σε παρόμοια σκηνικά, ευκολία της κοινής γνώμης να παρασύρεται και άλλη τόση να αδιαφορεί, απεμπόληση εκ μέρους του Τύπου και των ηλεκτρονικών μέσων του ρόλου του ελεγκτή των εξουσιών, αυτοπαγίδευση των δημοσιογράφων στη λογική του (συν)εξουσιαστή.